Po mnie choćby Potop

Jerzy Hoffmanem w wywiadzie rzece opowiada: O tym, dlaczego Gustaw Holoubek nie zagrał dwóch ról w Potopie, w którym Daniel Olbrychski był jednak nieodzowny. O wojnie spędzonej na Syberii, gdzie królowała zasada: nie przywykniesz zginiesz, a uciec nie ma jak.

• O polsko-żydowskiej lekarskiej rodzinie, która nie chciała zrobić z Hoffmana maminsynka.

O Kubie, gdzie dziewczynę kupowało się za paczkę papierosów, i o Związku Radzieckim, gdzie wódkę piło się wyłącznie w formacie 150 g O tym, jak w PRL-u można było podpaść za propagandowy film o bitwie pod Lenino. O tym, czy Walentyna, druga żona Hoffmana była czarownicą w butach o rozmiarze 34.

• I o tym, jak alkohol zabił wspaniałą męską przyjaźń dwójki reżyserów Hoffmana i Edwarda Skórzewskiego.
• Nikt nie rozprawia o swoim życiu z taką swadą i nikt nie przeklina w sposób tak naturalny jak Jerzy Hoffman.