Powstałe w 1900 i 1901 roku reportaże autorstwa I. Chorosza (właśc.
Autor, przekonany do pozytywnych skutków industrializacji, żywi jednak obawy o los mas żydowskich, które nie potrafiły dostosować się do wymogów świata maszyn i procesów technologicznych, i przekazuje je czytelnikowi. W kręgu zainteresowania twórcy reportaży znalazły się właściwie tylko wspólnoty żydowskie - z pola obserwacji zupełnie zniknęli przedstawiciele innych grup ludności.
Bezwzględny system przemysłu w guberniach białoruskich, a zwłaszcza w najważniejszym ośrodku tego regionu - Białymstoku, w opisie Perelmana staje się niszczycielskim narzędziem wobec niedostosowanych, żydowskich robotników i rzemieślników. Teksty przepełnione są opisami procesów technologicznych w zakresie włókiennictwa czy garbarstwa, opiniami na temat warunków życia żydowskich rodzin w strefie osiedlenia, źródeł utrzymania i problemów finansowych.
Zachodnie gubernie Imperium Rosyjskiego wydają się w tym ujęciu piekłem na ziemi, w którym na wegetację skazane są masy ubogich, źle wykształconych i żyjących w sferze zacofania Żydów. Prezentowany materiał jest zarazem dramatycznym głosem wołającym o aktywizację mas i działania o charakterze modernizacyjnym.
Chorosz (Jakub Perelman) who visited Jewish factories and workplaces and asked the workers about the work system, the fairness of the wages, the production technology and its efficiency, and the employment conditions. The texts are not only a good basis for finding out about the working and living conditions of the Jewish workers but also an interesting source for studying the economic history of the so-called Western guberniyas.
