Podróż zimowa

Podróż zimowa przypomina wielowątkową opowieść, zapowiadającą opus magnum Cabrégo Wyznaję. Płatny morderca na tropie płatnego mordercy, na którego życie także ktoś nastaje.

• Szemrany szlifierz diamentów z Amsterdamu, który próbuje wkraść się w łaski łódzkiego jubilera.
• Człowiek, którego kaszel niesie śmierć.

• Kataloński organmistrz surowo ukarany za zbrodnię, przy której nawet nie był obecny.
• To ledwie garstka bohaterów, których Jaume Cabré wyprawił w podróż.

Pianista, który podczas recitalu widzi w pierwszym rzędzie Franza Schuberta, choć ten nie żyje od 150 lat. Kataloński mistrz zwodzi i bawi się z czytelnikiem na poważnie, z przymrużeniem oka, rubasznie.

• Miesza plany czasowe i wątki.
• Prowokuje: na przykład, czy J.S.
• Bach był twórcą muzyki dodekafonicznej albo czy istnieje najbardziej przesłodzony kawałek?
• Prowadzi wyrafinowaną grę.

• Każde opowiadanie jest zaskoczeniem.
• Każde w swej jak pisze Cabré pozornej przeciętności kryje prawdy najważniejsze.

Podsuwa fałszywe tropy, fałszywe cytaty, z nonszalancją powołuje się na nieistniejące autorytety, z premedytacją myli rzeczywistość z fikcją. Miłośnicy katalońskiego pisarza pokochają Podróż zimową, podobnie ci, dla których będzie to pierwsze spotkanie z jego prozą.

• Michał Nogaś Jaume Cabré urodził się w Barcelonie w 1947 roku.
• Od lat uznaje się go za najwybitniejszego pisarza katalońskiego.

Jest autorem wielu powieści, zbiorów opowiadań, esejów literackich oraz scenariuszy filmowych i telewizyjnych. Należy do Instytutu Studiów Katalońskich, a jego utwory, wysoko oceniane przez czytelników i krytyków, były wielokrotnie nagradzane, filmowane i tłumaczone.

• Ukazały się w ponad 25 krajach.

Nakładem Wydawnictwa Marginesy ukazały się jego powieści: Wyznaję (2013), Głosy Pamano (2014), Jaśnie pan (2015), Cień eunucha (2016) i Agonia dźwięków (2017).