Podwórko bez trzepaka. Reportaże z dzieciństwa

Czego chcą dzisiejsze dzieci? Maciek wolałby, żeby koledzy nie nazywali go dzieckiem kalek.

Łukasz marzy o zdrowiu, ale twierdzi, że jego marzenia są jak dinozaury, czyli duże i wymarłe. Nel, która dorasta na oceanach, czasami tęskni za lądem i za mamą.

• Krystian wytatuował sobie na kolanach dwie kropki – bo nigdy nie uklęknie przed policją ani sądem.
• Ale spełnienie tych próśb nie wystarczy.
• Dzieci chcą więcej – dostępu do ucha dorosłego.
• Posłuchajmy ich.

Inny Maciek, geniusz z autyzmem, ma dość bycia dla innych zwierzęciem w cyrku. „Reporter lekko przykucnął, ma wzrok na wysokości metra, czasem półtora, od ziemi.

• Patrzy na świat tak, jak jego bohaterowie – dzieci.

A przecież reportaż, którego bohaterem nie jest dorosły, to zawsze ryzyko. Łatwo tu o przekroczenie granic, naruszenie intymności, krzywdę, która zostanie na resztę życia.

• I pokazać, jak trudno jest dziś być dzieckiem.
• Ta książka to wielka lekcja uważności dla tych, którzy dzieciom towarzyszą.

Pilipowi udało się, dzięki powściągliwości i empatii, ustrzec przed tymi zagrożeniami. I punkt wyjścia do rachunku sumienia dorosłych” – Magdalena Kicińska, reporterka „Niezwykle poruszające reportaże Łukasza Pilipa rozbijają w pył bezrefleksyjnie powielane przekonanie, że lata dzieciństwa są cudowne i beztroskie.

Książka stawia wiele pytań dotyczących dorastania, nie podsuwając prostych odpowiedzi i skłaniając do refleksji nad tym, jakie warunki wchodzenia w życie tworzymy naszym dzieciom” – dr Aleksandra Piotrowska, psycholog dziecięcy