Niezwykła wyobraźnia językowa i wizje światów nieistniejących, rządzących się sobie tylko właściwą logiką, sprawiły, że dykcja poetycka Bolesława Leśmiana uchodzi za jedną z najoryginalniejszych w XX wieku. Ta przenikliwa i błyskotliwa językowo twórczość zwrócona jest ku naturze, ale porusza się także w sferach mitycznych i nieodgadnionych, nieustannie dyktując rzeczywistości i mowie nowe prawa i porządki.
Pomimo wyraźnej symboliki i sugestywnych obrazów poetyckich, nie można łączyć jego poezji z twórczością współczesnych mu symbolistów czy młodopolan, do których rozwiązań literackich odnosił się z dystansem. Idee życia w wiecznym ruchu, nieustannego tworzenia i przekształcania języka oraz wyczulenie na metafizyczny wymiar rzeczywistości były niezmiennymi elementami Leśmianowskiego świata.
Niniejszy wybór, ułożony w porządku chronologicznym, zawiera wszystkie najważniejsze utwory autora Dziejby leśnej, a opracowanie Jacka Trznadla od lat pozostaje wzorem pracy literaturoznawczej i edytorskiej. Stanisław Bolesław Lesman (1877-1937) - poeta, prozaik, tłumacz, uznawany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej oryginalnych autorów dwudziestego wieku.
W 1901 roku, po ukończeniu studiów prawniczych, przeniósł się do Warszawy. Jego pierwszy tom poetyki, zatytułowany Łąka, ukazał się w roku 1920.
w "Kulturze", "Skamandrze" i "Wiadomościach Literackich", silnie zaznaczając swoją obecność na poetyckiej scenie międzywojnia. 1930) - pisarz i poeta, tłumacz, krytyk literacki i publicysta.
W latach 1978-1983 pełnił funkcję profesora literatury polskiej oraz dyrektora Sekcji Polskiej na Wydziale Slawistyki Paryskiego Uniwersytetu Sorbony. W 1986 roku wydał swoją najgłośniejszą książkę, Hańbę domową - zbiór wywiadów z polskimi pisarzami, poświęconych postawie ludzi kultury wobec stalinizmu.
