Monografia jest próbą komplementarnego ujęcia problematyki przymusu psychicznego w prawie karnym. Mimo, że od półwiecza pozbawiony jest on podstawy prawnej, powołują się nań niemal wszyscy autorzy aktualnych podręczników akademickich, a często również judykatura w uzasadnieniach do orzeczeń sądowych.
Dotychczas nie odpowiedziano jednak na zasadnicze pytanie, w jaki sposób przymus psychiczny jako kategoria pozanormatywna wpływa na ustawowo określone zasady odpowiedzialności karnej. Analizą badawczą objęto m.in.: problem konceptualizacji pojęcia "przymus" na płaszczyźnie językowej, w filozofii oraz w naukach społecznych; kształtowanie się teorii przymusu i jego odmian w nauce prawa karnego; konstytutywne elementy definicji przymusu psychicznego; rozstrzygnięcie relacji terminologicznych z pojęciami o zbliżonych konotacjach; określenie funkcji przymusu psychicznego jako elementu konstrukcji ogólnych prawa karnego; możliwość dokonania subsumpcji przymusu psychicznego pod określony zestaw znamion ustawowych oraz jego wpływ na zakres odpowiedzialności karnej.
Tym samym jest adresowana do szerokiego grona adresatów: teoretyków prawa, praktyków wymiaru sprawiedliwości, biegłych sądowych, nauczycieli akademickich, jak również studentów kierunku prawo.
