"Pokociło się" i "Dam nogę"

"Pokociło się" i "Dam nogę" to dzieło jednej z najwybitniejszych polskich powieściopisarek Elizy Orzeszkowej. Była nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1905 roku, kiedy to członkowie Komitetu Noblowskiego uznali iż: "O ile w tekstach Sienkiewicza bije szlachetne polskie serce, to w twórczości Elizy Orzeszkowej bije serce człowieka".

• "Jadwiga.
• Mój drogi!
• prędzej poruszaj rękami!
• prędzej!
• prędzej!
• bo takim sposobem do wieczora chyba włóczkę tę zwijać będę.
• Witold (gderliwie i z mocno litewskim akcentem).
• Prędzej!
• prędzej!
• a to dopiero niewiasta, w gorącej wodzie kąpana!

• wszystko jej prędzej!
• czysta koronjarka z ciebie!
• Jadwiga (z wymówką).
• Wstydź się, Witoldzie!
• znowu wymawiasz mi, żem rodem z Korony...
• a tyle razy już cię prosiłam...
• Witold (zawstydzony).

mnie łokieć już tak zbolał, że niech Pan Bóg broni, a ona jeszcze: prędzej! No przepraszam, przepraszam cię, kiciu!

• Tak mi się to jakoś niechcący wypstryknęło.

• Odkąd przyjechał tu trejkocze a trejkocze, a to: czemu nie ubierzesz się staranniej?
• a to: czemu u was meble takie staroświeckie?
• a to: czemu zaprząg taki...
• Jadwiga (upuszczając umyślnie kłębek).
• Widziu!
• kłębek mój!
• kłębek!
• Witold (pośpiesznie rzucając się za kłębkiem).
• Oj, pokociło się!
• pokociło się!
• pokociło!

Ale bo widzisz, duszeczko, to ten Zdzisław drażni mię trochę temi swemi koronjarskiemi bzikami. (Wsuwa głowę pod kanapę; Jadwiga, śmiejąc się, popycha nogą kłębek, który zatacza się pod fotel.

• Witold biegnie ku fotelowi, ciężko upada na klęczki i wsuwa głowę pod fotel.
• Śmieją się oboje).
• Witold Koci się!
• koci się!
• Jezus, Panna Marya!
• ot i znowu pokociło się!" Fragment