Dotychczasowe ustalenia dotyczące poziomu, przejawów i powodów uczestnictwa obywatelskiego tracą swoją moc wyjaśniającą przede wszystkim dlatego, że ewoluująca demokracja od lat jest w kryzysie. Nieuchronnie powoduje to, że także przestrzeń publiczna, a wraz z nią sfera obywatelska ulega coraz większej komplikacji i stawia nowe zadania.
Są przesłanki, by sądzić, iż doświadczamy daleko idącej emergencji nowej sfery publicznej i nowych wzorów zachowania obywatelskiego. Jaką rolę w tym procesie będzie miała młodzież i młodzi dorośli, dziś ,,patologicznie bierni"?
Określani są, podobnie jak młodzież, jako indyferentni, bierni, apatyczni politycznie, ,,biernie wrodzy wobec polityki" i formujący ,,demokrację odmowy". Jeśli jednak zmienimy perspektywę rozumienia obecności tego pokolenia w sferze publicznej, dostrzeżemy, że wyłania się ,,jakiś" nowy publiczny dyskurs, przynajmniej w odniesieniu do kwestii ważnych dla tego pokolenia.
Chodzi tu przede wszystkim o ,,lepsze" (bo świeże) recepty na to, jak reagować i jak stawiać czoła publicznym sprawom. Autorka szuka potencjału obywatelskości wśród młodych ludzi, ale także odpowiedzi na pytanie, co powoduje, że jest on dziś uśpiony, i co może sprawić, że się ujawni.
Książka jest bardzo ważnym projektem, który wpisuje się w zapotrzebowanie nauk społecznych, zarówno socjologii, psychologii, jak i pedagogiki oraz społecznej praktyki. UWM (z recenzji) Znakomita monografia, ukazująca w świetle wyników badań obszary i przyczyny wycofania i nieobecności młodej generacji w sferze publicznej, a także rzeczywiste i potencjalne źródła wycofania z aktywności obywatelskiej młodzieży i młodych dorosłych o charakterze systemowym, kulturowym i socjalizacyjnym.
Wyróżnia się szerokim polem rozważań, interdyscyplinarnością, doskonałym warsztatem badawczym, a także wnikliwością i złożonością wnioskowania. Autorka nie udziela prostych odpowiedzi, ukazując badany przez nią obszar rzeczywistości społecznej w całej jego złożoności, antycypując zarazem, co może wydarzyć się w przyszłości.
