Pokora. Edycyjŏ ślōnskŏ

Pożōndanie. Władza.

• Usuchliwość.
• Co stracisz, kej walczysz ô godność?
• Epicki rōman ô rewolucyji, wojnie i miyłości.
• 11 listopada 1918.
• Lojtnant Alois Pokora wychodzi ze lazarytu na ulice zrewoltowanego Berlina.
• Stary świat sie skōńczōł.
• La Belle Époque umarła we ôkopach I światowyj wojny.
• Nowy świat sie rodzi we bōlach: na zachodnim frōńcie i w czasie rewolucyje, co sie przelywŏ bez pokōnane Niymcy.
• Alois niy nŏleżoł do starego świata, niy nŏleży tyż do nowego.

Syn ôd berkmana ze Gōrnego Ślōnska, bez cufal wyrwany ze proletariackij familije, wszyndy sie trefiŏ ze pogardōm i ôdsztuchniyńciym. Samotny i prześladowany, ôn wierzi ino we erotycznõ relacyjõ ze perwersyjnōm Agnes, co dōminuje.

• Pokora to szumny rōman ô miyłości, wojnie i rewolucyji.

We świecie, co sie skōńczōł, nic niy ma prawe ale. Epickŏ gyszichta ô Berlinie i Ślōnsku, ô Niymcach i Polŏkach, ô społecznych i etnicznych podziałach.

Ô pożōndaniu, władzy, usuchliwości i cynie, co sie jã płaci we walce ô godność.