Polowanie na obłoki

Minipowieść poetycka, z elementami realizmu magicznego i symbolizmu. Za pomocą wieloosobowej narracji, opowiada historie kilku bohaterów, w większym lub mniejszym stopniu związanych ze sobą.

• Wszystkich ich łączy niezwyczajna wrażliwość i różnego rodzaju niedostosowanie...Ida bardzo boi się świata.
• Przeraża ją niemal wszystko.
• Wbrew temu postanawia oswoić swój strach, walczyć z nim.

• Wyjazd do stolicy jest kontynuacją tej walki.Tobi od początku przeczuwa, że nie pasuje.

"Kiedy coś wydaje ci się nie do zniesienia, musisz to sobie uznośnić" - mówi i spędza noc na wzgórzu, na którym grasuje wodnik. Ma wrażenie, że urodził się za szybą, która uniemożliwia mu dotknięcie prawdziwego życia.

• Obsesyjnie poszukuje przyjaciela - lecz czy zamknięcie kogoś w szafie to właściwy sposób?Filip ma dość świata.
• Boi się go i gardzi nim.
• Poddał się, czy może zbuntował?

• W ten sposób próbuje oswoić się z niebyciem.

Odkąd zrozumiał, że niczego więcej od niego nie potrzebuje, zasłonia okna kocami, zatyka wszystkie dziurki od kluczy i postanowia nigdy więcej nie opuścić własnego domu.Marianna uwielbia sprzątać, a zwłaszcza robić pranie. Ponieważ nie potrafi ogarnąć żadną myślą ani słowem, własnej samotności i strachu przed nieuchronną śmiercią, wykrzykuje ten strach, stojąc na pomoście nad rzeką.

• Mówią o niej - wariatka.
• I jak zwykle - niewiele rozumieją...Chłopiec o miodowych oczach mieszka w wielkim, kamiennym mieście.
• Najbardziej lubi stać w kuchennym oknie i obserowować okna sąsiedniego bloku.

• O tym, że niczego nie można mieć na własność.

Pewnej nocy w jednym z nich pojawia się cień ...Opowieść o dorastaniu, traceniu złudzeń, poszukiwaniu przyjaźni, różnych rodzajach samotności. I o tym, że dzieciństwo to najprawdopodobniej najlepsze, czego możemy spodziewać się od świata.