Polska bez cudów. Historia dla dorosłych

Patos, tragizm, przekonanie o wyjątkowości polskiego przeznaczenia. Nieco kuleje jedynie element drugorzędny – prawda.

• Komu i czemu faktycznie zawdzięczamy powrót do państwowości i takie, a nie inne granice?

Czy odzyskalibyśmy niepodległość, mając inną, trochę mniej martyrologiczną historię? Z jakich powodów legioniści nie stali się obrońcami młodej demokracji, a przeciwnie: to z nich rekrutowali się ci, którzy położyli jej kres?

Czym w istocie był "cud nad Wisłą", czy walczących w ogóle można nazwać żołnierzami i dlaczego cała wojna polsko-bolszewicka była jedynie "konfliktem o niskiej intensywności"? Jak było z rzeczywistym "bolszewickim zagrożeniem", którym straszyli politycy i z czego wynikało utożsamianie wszystkich wrogów z "bolszewikami"?

• Co jeszcze z nie tak odległej przeszłości zamiast na faktach, opiera się na stereotypach i wrażeniu?
• I jak służy współczesnej, populistycznej propagandzie?

• Wobec tego porównania losy naszego kraju wcale nie jawią się jako niezwykłe.
• Za to na pewno przekłamane i to celowo...

Autor wszechstronnie i pasjonująco opisuje Polskę na tle innych państw Europy Środkowo-Wschodniej, jakie powstały w chaosie jesieni 1918 - Estonii, Litwy, Ukrainy, Czechosłowacji, Węgier... Opowieść o walce Polaków o niepodległość od lat zaklęta jest w łzawych mitach, patetycznych kalkach, a nierzadko w zwykłych bzdurach wytwarzanych przez speców od tzw.

• polityki historycznej.
• Maciej Górny przekłuwa ten balon narodowej mitomanii i megalomanii.
• Porzuca heroiczno-martyrologiczny nurt i spogląda na walkę o niepodległość z dystansem i na chłodno.
• Udało mu się zdjąć ją z pomnika i sprowadzić na ziemię, odmitologizować i przede wszystkim „odbzdurzyć”.
• Mirosław Maciorowski, redaktor naczelny „Ale Historia”