Prezentowana książka przedstawia wybrane zagadnienia związane ze sprawowaniem przez Polskę prezydencji w Radzie Unii Europejskiej na tle szerszych procesów politycznych i społecznych zachodzących obecnie we Wspólnocie oraz powodujących nowe wyzwania dla jej integracji. Zamysłem autorów była przede wszystkim ocena polskiej prezydencji w różnych jej aspektach, a także pokazanie różnic pomiędzy nią a sprawowaną wcześniej prezydencją węgierską.
W debacie medialnej, a zwłaszcza w odbiorze społecznym, oficjalne priorytety polskiej prezydencji zostały jednak przesłonięte innymi zagadnieniami. Oceniano, że jest ona wyzwaniem i trudnym testem sprawności dla polskiej administracji publicznej, dla której będzie to czas wytężonej pracy i faktycznej współodpowiedzialności za sprawy Unii.
Szczególnie podkreślano kwestie prestiżowe związane z prezydencją, w trakcie której zadaniem Polski będzie reprezentowanie Rady UE wobec innych unijnych instytucji, w tym Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiej, a także reprezentowanie Wspólnoty w stosunkach z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi. Zastanawiano się, na ile uda się wykorzystać szansę promocji Polski w wymiarze kulturalnym i gospodarczym oraz czy przewodnictwo w Unii przyczyni się do umocnienia jej pozycji politycznej we Wspólnocie.
Najczęściej jednak pojawiało się pytanie, czy polskie władze podołają obowiązkom związanym z prezydencją, tym bardziej, że w trakcie jej trwania miały się odbyć wybory parlamentarne, które mogły zmienić polską scenę polityczną.
