Konkurencyjność gospodarek, będąca przedmiotem badań, których wyniki przedstawiono w niniejszej monografii, jest koncepcją odnoszącą się do utrzymania trwałego wzrostu gospodarczego, poprawy poziomu życia społeczeństwa, wzmocnienia pozycji kraju na rynkach zagranicznych i wzrostu atrakcyjności dla zagranicznych czynników produkcji. W monografii wyznaczono pozycję konkurencyjną Polski w porównaniu do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, a w szczególności tych z Europy Środkowo-Wschodniej.
Analiza ukierunkowana jest na poszukiwanie odpowiedzi na następujące pytania: Jak zmieniła się pozycja konkurencyjna polskiej gospodarki w okresie 2010-2016? Czy i w jakim stopniu Polska wykorzystuje współpracę międzynarodową, a zwłaszcza umiędzynarodowienie narodowego systemu innowacji do budowania swojej pozycji konkurencyjnej?
Przeprowadzone analizy wykazały, iż w miarę wzrostu poziomu rozwoju słabnie znaczenie konkurencji cenowej, a zwiększa się rola innych czynników kształtujących przewagi konkurencyjne, takich jak innowacje i jakość. Ważnym jej kierunkiem jest ułatwienie krajowym podmiotom dostępu do sieci międzynarodowych powiązań naukowych i biznesowych, zarówno w ramach ugrupowań integracyjnych, jak i w ramach sieci korporacji transnarodowych.
