Polacy, którzy walczyli z faszyzmem na wielu frontach drugiej wojny światowej, często kontestowali komunizm, w dodatku po podziale Europy i nowym nakreśleniu granic Polski w 1945 roku w Jałcie utracili swój majątek i miejsce pochodzenia. W tej sytuacji wybrali niejednokrotnie emigrację, życie na obczyźnie.
Wiele napisano o weteranach w Wielkiej Brytanii, bardzo mało zaś o tych, którzy pozostali we Francji. Stanowili oni znaczącą grupę około 100 tysięcy osób i choć nie byli tak zorganizowani oraz wpływowi jak środowiska kombatanckie na Wyspach Brytyjskich, to odegrali ważną rolę w polskiej i francuskiej, a więc europejskiej historii powojennej.
Autor na podstawie niedostępnych w Polsce archiwaliów ukazuje ich historię w pierwszym trzydziestoleciu powojennym, opisuje próby utrzymania więzi pomiędzy rodakami, a zarazem trud dostosowania się do nowej rzeczywistości na tle ówczesnych przemian społeczno-gospodarczych we Francji. Monografia prezentuje unikatowe materiały pisane, zachowane głównie przez osoby prywatne zamieszkałe we Francji oraz często zanikające już organizacje kombatanckie.
Jest owocem osobistych spotkań i rozmów autora z kombatantami oraz ich rodzinami, stanowi jakże istotny w polskiej historiografii zapis wciąż mało znanych losów polskich weteranów drugiej wojny światowej we Francji.
