Ponad sobą

W małym amerykańskim miasteczku zniewolona przez zasady obowiązujące w lokalnej społeczności młoda Avery Vandenbour zmaga się z problemami wieku dojrzewania oraz pochłaniającą ją w coraz większym stopniu anoreksją i zaburzeniami lękowymi. Znana jest swoim rówieśnikom jako uśmiechnięta perfekcjonistka z licznym gronem znajomych, jednak nikt nie podejrzewa, kim jest naprawdę i z jakimi problemami zmaga się na co dzień.

• Książka opisuje dążenie bohaterki do samopoznania poprzez podróż po zakamarkach swojej podświadomości.
• Jednak czy sama świadomość popełnianych przez nią błędów wystarczy, by odważyła się stawić im czoła?
• Zdecydowanie bardziej wolę noce od dni.

Kiedy pewnego dnia dziewczyna mdleje podczas jednego z wykańczających treningów, odkrywa nieznany dotąd wymiar, w którym staje twarzą w twarz z prawdą o sobie. Może dlatego, że kiedy zapada zmierzch, czuję jakby grafitowa, bezkresna perspektywa nieba otulała mnie niczym ciepły, wełniany koc, w którym mogę się zapaść i uwolnić wszystkie gnębiące mnie obawy.

• Kiedy wydostają się na zewnątrz, stają się bardziej uciążliwe i realne.
• Po prostu staję się świadoma wszystkiego, co robię.
• Chociaż nie.
• Skłamałam.
• Zawsze jestem tego świadoma, ale tylko w nocy potrafię się do tego przyznać.
• W nocy nie mam na sobie żadnej maski, nie muszę nikogo udawać.
• Jestem sama ze sobą i czasami mnie to przeraża.

Nie wiem, co bardziej: to, że za dnia zachowuję się jak skończona jędza, czy to, że potrafiłabym być lepsza, a tego nie robię.