Portret

Tadeusz Gajcy Portret Choćbym co dzień rozmnażał się liczny, inną mową przemawiał tkliwszą, choćbym w światło zmieniony lub w liście spadał kruchy pod sierp błyskawicy, choćbym język miał martwy i oczy zaświatowym oddane znakom powiem: w niebie różowym jak w wianku świeci dom mój palący się w nocy. Choćbym wrócić już nigdy nie zdołał ani odejść już nie mógł drogą, gdzie zmęczone wracają na kołach łąki ranne, wiatraki świergocą, choćbym trwał, jak tr...

• Tadeusz Gajcy Ur.
• 8 lutego 1922 r.
• w Warszawie Zm.
• 16 sierpnia 1944 r.

w Warszawie Najważniejsze dzieła: Wczorajszemu, Kolęda, Widma, Do potomnego, Homer i orchidea pseud. Karol Topornicki, Roman Oścień Poeta, prozaik, dramatopisarz, krytyk literacki.

• Ukończył gimnazjum i liceum księży marianów na Bielanach.
• Od 1941 r.
• studiował filologię polską na podziemnym UW.
• Członek organizacji Konfederacja Narodu; współzałożyciel (1942), a od 1943 r.
• redaktor konspiracyjnego czasopisma tej organizacji Sztuka i Naród.
• Żołnierz AK; brał udział w akcji składania wieńca pod pomnikiem Kopernika (25 maja 1943 r.).
• Zginął w powstaniu warszawskim wraz z Zdzisławem Stroińskim na Starym Mieście.

• Nagrodzony także przez czasopismo Kultura i Jutro (1943) za wiersz Rapsod o Warszawie.

Otrzymał nagrodę na podziemnym konkursie czasopisma Sztuka i Naród za wiersz Wczorajszemu (1942), włączony później do antologii Słowo prawdziwe (1942). Wyraziciel ideowego i artystycznego grupy Sztuka i Naród; w artykule Już nie potrzebujemy (SiN nr 11, 12 z 1943 r.) i O wawrzyn (wyd.

• Sam rolę poety widział w byciu odkrywcą tajemnicy bytu i wychowawcą narodu.
• W poematach Z dna nawiązującym do przeżyć z wojny obronnej 1939 r.
• oraz Widma wyd.
• w debiutanckim tomie z 1943 r.
• (będącym poetycką odpowiedzią na cykl poetycki Borowskiego pt.
• Gdziekolwiek ziemia...) zawarł wizję apokaliptycznej zagłady.

Kierunki 1967, nr 19) polemizował z literackimi poprzednikami, zarzucając poetom Skamandra bezideowość i koniunkturalizm, a Awangardzie Krakowskiej ekwilibrystykę intelektualną; poetów swojej generacji uważał za kontynuatorów katastrofizmu. W śpiewogrze Misterium niedzielne (1943) podjął próbę przezwyciężenia własnego katastrofizmu, przedstawiając świat czasu wojny jako groteskę i nawiązując do folkloru warszawskich przedmieść.

• W ostatnim tomie zwraca uwagę jego testament poetycki Do potomnego.

• Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury.
• Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Często posługiwał się konwencją snu, wizji, sięgał po formy ballady, kolędy, piosenki. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.

• Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.