Powroty do Auschwitz

Czy można przestać myśleć o Auschwitz? Przed oczami znów zjawia się obóz, wlokący się ludzie jak kościotrupy, na których zaczyna się w pewnym momencie patrzeć jak na coś normalnego, choć wiadomo, że jeszcze parę razy przesuną nogami i padną, i nikt ich nie podniesie.

• I jeszcze pamiętam te kominy buzujące ogniem dzień i noc.

• Znowu widzę obóz I ja w nim jestem.
• Bogdan Bartnikowski miał 12 lat kiedy w nocy z 11 na 12 sierpnia 1944 roku trafił do Auschwitz Birkenau.
• Dwadzieścia lat później zdecydował się jeszcze raz przekroczyć Bramę Śmierci.
• Ale Auschwitz się nie opuszcza.
• Wraca w dzień i w noc.
• Budzi koszmarem.
• Przez całe lata.
• I nie ma z niego ucieczki.
• To poruszające świadectwo o życiu w cieniu Auschwitz.
• Bogdan Bartnikowski - urodzony w 1932 r.
• w Warszawie.

Długo leżysz, sen nie przychodzi, no, wreszcie przed oczami jakiś obraz zwykłego dnia, i nagle masz ci los! W czasie Powstania Warszawskiego, po opanowaniu dzielnicy Ochota, gdzie mieszkał, przez oddziały RONA (Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa), wraz z matką został wypędzony z domu i skierowany do obozu przejściowego w Pruszkowie (tzw.

• Durchgangslager 121), skąd 12 sierpnia 1944 r.
• zostali obydwoje wywiezieni do KL Auschwitz-Birkenau.
• W obozie został zarejestrowany jako więzień 192731.

• 11 stycznia 1945 r.

Przebywał w Birkenau: najpierw w bloku dziecięcym obozu kobiecego, następnie w sektorze B11a obozu męskiego, gdzie byli więzieni chłopcy z Warszawy. został razem z matką ewakuowany do Berlina-Blankenburga (komando robocze obozu Sachsenhausen), gdzie do wyzwolenia w dniu 22 kwietnia 1945 r.

• pracował przy odgruzowaniu miasta.
• Po wyzwoleniu powrócił wraz z matką do Warszawy.
• W Powstaniu Warszawskim stracił ojca.
• Przerwaną przez wojnę naukę kontynuował w Państwowym Gimnazjum i Liceum im.
• Stefana Batorego.
• Po odbyciu służby wojskowej pracował jako dziennikarz.

• Obecnie jest na emeryturze.
• Pracuje społecznie w Związku Literatów Polskich i Związku Powstańców Warszawskich.
• Odznaczony został Krzyżem Oświęcimskim, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bogdan Bartnikowski, mając w pamięci przeżycia z okresu okupacji i uwięzienia w obozach koncentracyjnych, napisał i wydał książki o losach polskich dzieci w latach wojny: zbiór opowiadań "Dzieciństwo w pasiakach" (1969, 1972, 1989) oraz powieści "Daleka droga" (1971), "Powrót nad Wisłę" (1972) i "Dni długie jak lata" (1989).