Powstanie, kacet i inne historie

Najłatwiej poznać i zrozumieć historię widzianą oczami świadka. Takim świadkiem przeszłości był Piotr Zbigniew Łubieński (1927-2022), warszawiak, w czasie drugiej wojny światowej żołnierz konspiracji i powstaniec.

• W Powstaniu Warszawskim w szeregach pułku AK Baszta bił się na Mokotowie i Sielcach, m.in.
• w obronie Królikarni i szkoły przy ul.
• Woronicza.

• Cudem przeżył uwięzienie i ewakuację droga morską do Zatoki Lubeckiej w północno-zachodnich Niemczech.
• W wywiadzie-rzece przeprowadzonym przez Adama Studzińskiego p.
• Łubieński bez upiększeń i egzaltacji opowiada nietuzinkowe koleje swego życia, koncentrując się na okresie wojny.
• Opisuje okupacyjną codzienność Warszawy, działalność podziemną.
• Wspomina naznaczone bohaterstwem i grozą dni powstania, pobyt w Stutthofie i ewakuacyjny rejs śmierci na zachód.

Po kapitulacji nie trafił, jak większość akowców, do obozu jenieckiego, lecz do obozu koncentracyjnego Stutthof niedaleko Gdańska. Dalej otrzymujemy ciekawe opisy pokonanych, tuż powojennych Niemiec i Szwecji, w której nasz bohater przebywał pół roku.

• Śledzimy też jego losy po powrocie do kraju.
• Na koniec p.
• Łubieński dzieli się refleksjami na temat powstania widzianego z perspektywy lat.

• Autor, odwołując się do tzw.

Część książki stanowi również szkic Adama Studzińskiego poświęcony rozgrywce dyplomatycznej wokół zrywu Warszawy z 1944 roku. historii alternatywnej, pisze, co władze polskie w Londynie mogły zrobić, aby uniknąć tragedii stolicy oraz śmierci i cierpień wielu tysięcy jej mieszkańców.