Powstaniec i obywatel z Wielkopolski

Zdzisław Orłowski zapisał chlubną kartę w walce o niepodległość Polski, jako uczestnik Powstania Wielkopolskiego 1918-1919, wojny z bolszewicką Rosją 1919-1920 i III Powstania Śląskiego w 1921 r. Po odejściu z wojska odniósł sukces w pracy cywilnej, co umożliwiło mu założenie rodziny i włączenie się w życie społeczne II Rzeczypospolitej.

• Okres sukcesów zawodowych i osobistych przerwał wybuch II wojny światowej.
• Jako oficer Wojska Polskiego wziął we wrześniu 1939 r.

• W 1947 r.
• powrócił z Anglii do Polski i do końca życia działał w organizacjach społecznych i kombatanckich.
• Bohater tej książki połączył w swoim życiu walkę o niepodległość Polski z pracą dla niej.
• Kontynuował w ten sposób patriotyczne tradycje swoich przodków - uczestników XIX wiecznych powstań narodowych.
• W odróżnieniu od nich, zaznał dumy z polskich zwycięstw i radości życia w wolnej Polsce.

udział w wojnie obronnej, a potem przez Węgry dotarł do Francji, gdzie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. O znaczeniu jakie miało dla niego Powstanie Wielkopolskie świadczy wybór miejsca wiecznego spoczynku - na cmentarzu w Lubaszu, obok powstańców wielkopolskich, którymi dowodził.