Pożegnanie z Rosją

Pożegnanie z Rosją, to eseistyczna narracja nie stroniącego od sarkazmu pesymisty o kraju i jego mieszkańcach, którym ich bogowie proponują życie w powieściach Zamiatina, Orwella czy Huxleya. Większość Rosjan wymienia więc u Wielkiego Inkwizytora swoją wolność na dystopijne szczęście.

Głównym bohaterem tej książki jest mentalność rosyjska i generowane przez nią zjawiska - od nacjonalizmu i myślenia o Rosji w kategoriach imperialnych poczynając, a na wpisanej w jej DNA pokorności kończąc, która definiuje między innymi stosunek do władzy i władcy (akceptacja jego sakralności i lizanie - jak napisał Michaił Szyszkin - przez kolejne pokolenia "carskiego buta"). Tadeusz Klimowicz pisze też o Cerkwi, o micie założycielskim putinizmu (raszyzmu), o trwającej od 2014 roku wyprawie Rosjan po święty Graal, o postrzeganiu przez Rosjan Polski (tego "psa łańcuchowego Zachodu"), o wyborach (tych życiowych i tych urnowych), o cenzurze i o nieprzemijającej modzie na donoszenie.

• Porywająca i poruszająca lektura.
• Autor dokonuje gorzkiego i do głębi smutnego pożegnania.
• Nie rezygnuje przy tym z błyskotliwego, choć czarnego humoru.
• Zanurzamy się z nim w odwilżowej Rosji, patrzymy jak iskrzy pomiędzy narratorem i Imperium.

• Karnawał wolności.
• Zaraz potem budzimy się jednak "w świątyni straconych złudzeń".
• To koniec polifonii.
• Każda inność "zgrzyta po raszystowskim szkle".

W całym kraju trwa "wielkie żarcie" zakazanego owocu: książek, filmów, grzesznych i nieprawomyślnych myśli. Patrzymy na czyszczenie placu, na karczowanie odchyleń, kraj jednej idei oraz jednej Cerkwi.

• Powraca sowiecka pruderia, donosy i dystopijne samodonosy.
• Znika telewizja "Deszcz", w innych mediach nadchodzi susza.
• Na ekranie dojarka składa życzenia milicjantom.
• Milicjanci tropią piątą kolumnę.
• Zdrajców osądzi bogonośny car.
• Dorwie ich i wykończy w kiblu, obiecał to osobiście.
• Jest już tylko demokracja suwerenna.
• Pomroczność jasna.
• Nie ma nawet o czym pić.
• Rosjanom pozostaje żądza cierpienia i cichość serca.
• "Jesteśmy dumni z przeszłości, bo nie mamy przyszłości".
• Obywatele posłusznie zasypiają.
• Nowy wspaniały świat jest właśnie teraz.

• reportażu Szuga.

JĘDRZEJ MORAWIECKI, dziennikarz, reporter, autor m.in. Krajobraz po imperium Parę lat temu byłem na Syberii: samolotem dotarłem do Tomska, a potem jechałem koleją transsyberyjską do Irkucka, dalej wodolotem na wyspę Olchon na Bajkale.

Tam jest prawdziwa Rosja (nie w Moskwie czy w Petersburgu), Rosja właściwie głosujących wyborców, matecznik każdego kolejnego przywódcy. W widzianych z okien pociągu chatach mieszkają kolejne pokolenia Iwanowów, Pietrowów, czy Popowów.

• Ich rodzice tam mieszkali, a wcześniej dziadkowie i pradziadkowie.

Cieszą się, że stać ich na chleb i podstawowe artykuły, co w latach dziewięćdziesiątych nie było takie oczywiste. Są wdzięczni Putinowi, tak jak ich rodzice byli wdzięczni Breżniewowi, a ich przodkowie Mikołajowi II czy Aleksandrowi III.

• Ludzie z głubinki.
• Sól ziemi ruskiej.
• Homo russicus i jego kolejne wcielenia.
• Tadeusz Klimowicz NOTA O AUTORZE: Prof.
• dr hab.
• Tadeusz Klimowicz (ur.
• 1950) - wrocławski badacz literatury i kultury rosyjskiej.

Autor kilku książek, m.in.: Poszukujący - nawiedzeni - opętani (Z dziejów spirytyzmu i okultyzmu w literaturze rosyjskiej), Obywatele Arkadii. Losy pisarzy rosyjskich po roku 1917, Przewodnik po współczesnej literaturze rosyjskiej i jej okolicach (1917-1996), Pożar serca.

• 16 smutnych esejów o miłości, o pisarzach rosyjskich i ich muzach.
• Jego artykuły i eseje ukazywały się w zeszytach naukowych (m.in.

"Teksty Drugie", "Slavia Orientalis", "Slavica Wratislaviensia", "Przegląd Rusycystyczny", "Studia Rossica Posnaniensia") oraz na łamach czasopism literackich, społeczno-kulturalnych i społeczno-politycznych ("Pismo Literacko-Artystyczne", "Odra", "Zeszyty Literackie", "Literatura na Świecie", "Przegląd Polityczny", "Jelenkor", "Меценат и мир", "Новая Польша") oraz dzienników ("Gazeta Wyborcza"). Wybrał i opatrzył posłowiem dwujęzyczny tom poezji Mandelsztama Nikomu ani słowa..., jest także autorem posłowia do Opowiadań kołymskich Szałamowa, w latach 2010-2016 współpracował przy wydaniu Dzieł zebranych Herlinga-Grudzińskiego redagowanych przez profesora Włodzimierza Boleckiego.

• Od kilku lat prowadzi blog From Russia with(out) Love.