Monografia poświęcona została prawdzie jako determinancie konstrukcyjnej modelu procesu karnego. W pracy dokonano przeglądu filozoficznych koncepcji prawdy, a także wyeksplikowano istotę prawno-procesowej prawdy materialnej i formalnej.
Analizie poddano formalizacyjne aspekty poznania sądowego, ze szczególnym uwzględnieniem konwencjonalnego paradygmatu zasadności twierdzeń. Przedstawiono problematykę prawdy w modelu polskiego procesu karnego, uwzględniając w tym zakresie szeroko regulacje tzw.
Praca stanowi próbę odpowiedzi na sygnalizowany w piśmiennictwie karnoprocesowym deficyt opracowań dogmatyczno- i teoretyczno-prawnych poświęconych zagadnieniu prawdy w procesie karnym.
