Książka jest bardzo interesującym studium zawikłanej historii i działalności polskiej prawicy od czasów zmiany systemowej do roku 2011. Praca stanowi solidny, klarowny i dobrze napisany wkład do rozważań na temat dużej części polskich partii politycznych.
Książka jest wartościowym przewodnikiem po polskiej prawicy pozwalającym nie tylko na zrozumienie fenomenu, ale również empiryczno-teoretyczną bazą do rozważań o dniu dzisiejszym oraz o jutrze partii prawicowych w Polsce. Bardzo ciekawym i ważnym jest pokazanie powiązania między organizacją, elitami partyjnymi a zachowaniem partii na poziomie narodowym.
Rozprawa nie ma na celu przedstawienia kompletnej historii poszczególnych partii polskiej prawicy, będąc raczej próbą uchwycenia dynamiki organizacyjnych przemian partyjnych w ramach relacji międzypartyjnych. Stąd informacje o niektórych partiach mają charakter wyłącznie wycinkowy, pojawiając się tylko w kontekście intensywnych zmian organizacyjnych, istotnie wpływających na zachowania innych, prawicowych podmiotów.
Ambicją książki nie jest również przedstawienie procesu ewolucji wszystkich partii prawicy, a jedynie tych, które spełniają kryteria relewancji.
