Rudolf Weigl to człowiek, który pokonał tyfus plamisty. W czasie pierwszej wojny światowej epidemie tyfusu pochłonęły kilka milionów ludzkich istnień.
- Szczepionka opracowana przez Weigla uratowała od śmierci kolejne miliony w Chinach, Afryce i Europie.
- W czasie drugiej wojny światowej we Lwowie dał polisę na życie paru tysiącom ludzi.
- Ausweis Instytutu Antytyfusowego Rudolfa Weigla był w czasie okupacji gwarancją bezpieczeństwa.
- Pozwalał uniknąć wywiezienia na roboty przymusowe i bezpiecznie wyjść z każdej łapanki.
- Niemcy potrzebowali szczepionki.
- Chcieli, żeby Weigl podpisał reichslistę.
- Odmówił.
- Czuł się Polakiem, choć w jego żyłach nie było polskiej krwi.
- Kusili go poparciem w Komitecie Noblowskim dla nagrody, do której był wielokrotnie nominowany przed wojną.
- Nie uległ.
- Po wojnie wrócił temat Nobla dla Weigla.
Poeta Zbigniew Herbert, matematyk Stefan Banach, filozof Mieczysław Kreutz, pisarz Mirosław Żuławski, geograf Eugeniusz Romer, historyk literatury Stefania Skwarczyńska, kompozytor Stanisław Skrowaczewski, aktor Andrzej Szczepkowski karmili własną krwią wszy konieczne do produkcji leku. Wtedy kilku zazdrosnych kolegów oskarżyło go o kolaborację, bo szczepionkę, którą produkował, wykorzystywał Wehrmacht.
- Historia zadrwiła z Rudolfa Weigla okrutnie.
Pierwszy raz stracił szansę na Nobla, bo chciał być Polakiem a nie Niemcem, drugi, bo znaleźli się Polacy, którzy uznali, że był złym Polakiem.
📘 Profesor Weigl i karmiciele wszy
Sprawdź cenę i dostępność tej publikacji.
👉 Zobacz ofertę
