Przeklęta ziemia

Fragment: Nakazuje mi lać bijakiem tak, żeby bolało, żeby wydusić z dzieciaka jak najwięcej cierpienia. Twierdzi, że emocje jak ból i strach powodują wydzielanie największej ilości adrenaliny.

• Szyszynka jest wtedy gorąca i najsmaczniejsza.
• Potrafi to ocenić już po pierwszym kęsie.

• To potwór nie człowiek, a ja zostałem jego prawą ręką.
• Dzieciak zdążył wydobyć z siebie tylko jeden jęk, tylko tyle!

Kiedy mu smakuje, czeka mnie nagroda, a kiedy zakręci wąsiskiem, kara. To dobrze, przynajmniej aż tak nie boli, ale mimo wszystko nadal uderzam go gwałtownie i z całej siły.

• Wyobrażam sobie, że to worek kartofli.

Cały czas zaciskam mocno powieki, mam wrażenie, że zaraz sobie wduszę oczy do środka. Edmund jest zły, bardzo zły, a ja nie potrafię mu się sprzeciwić.

• Boję się, że skończę jak ci wszyscy chłopcy.
• Przy trzynastym uderzeniu (dokładnie je liczę) chłopiec najprawdopodobniej wyzionął ducha.
• Jego ciało wnet zesztywniało.
• Odkładam młóckę na bok.

Chcąc dać znak Edmundowi, trzy razy pukam w drewniane drzwi stodoły, słyszę kroki.