Przeklinam rzekę czasu

"Przeklinam rzekę czasu" to powieść Pettersona, przez norweskich krytyków jednogłośnie uznana za najlepszą książkę roku 2008. Oslo, listopad 1989.

• Matka Arvida dowiaduje się, że ma raka.

• Do nadmorskiego miasta, z którego pochodzi.
• Nie wie, że jest to ostatni tydzień jej życia.
• Arvid ma trzydzieści siedem lat.
• Jest w rozsypce.
• Nie może pozbierać myśli, z trudem wykonuje najprostsze czynności.
• Rozpada się jego małżeństwo.
• Dowiedziawszy się o wyjeździe matki, Arvid rusza za nią.

Tego samego dnia, zamieniwszy z mężem zaledwie kilka zdawkowych słów, wyjeżdża do Danii. Nazajutrz rano, z butelką calvadosu w kieszeni, siada obok niej na wydmie.

• Prawie ze sobą nie rozmawiają.
• Matka dużo śpi.
• Arvid czuje się zagubiony.
• Wspomina.
• Ponury dom dziadka.
• Ojca, do którego jest coraz bardziej podobny.
• Śmierć młodszego brata.
• Działalność w partii komunistycznej.
• Pracę w fabryce.
• Dziewczynę w za krótkim granatowym płaszczu, którą kochał.

Poruszająca historia, dotykająca podstawowych ludzkich doświadczeń, takich jak potrzeba bliskości i brak zrozumienia, wola życia i lęk przed śmiercią.