Przeorane miedze

Czwarty tom wiejskiej sagi inspirowanej historią rodziny autorki. W Tynczynie następują zmiany.

• Dziewczyny marzą o miłości.
• Szukają jej na wiejskich zabawach, wypatrują w tłumie chłopców śpieszących na odpust.
• Oddają swoje serca szybko, czasem bezmyślnie.
• Dobrze, jeśli później są z tego tylko plotki.
• Mężczyźni myślą o polityce.

Pokolenie, które przyszło na świat po Wielkiej Wojnie, wchodzi w dorosłość. Rząd, mimo wielokrotnie składanych obietnic, nie zrealizował reformy rolnej.

• Trzeba głośno powiedzieć politykom, co się o tym myśli.
• Wybuchają strajki.

Można odnieść wrażenie, że władza kpi z chłopów, bo policja pilnuje, czy psy przywiązane przy budach i studnie pomalowane białą farbą. Zajęci swoimi sprawami, zbiorem plonów, które tego lata wyjątkowo obfite, ludzie nie widzą złowieszczych chmur, zasłaniających spokojne niebo.

• W pierwszy wrześniowy ranek kończy się świat, który mieszkańcy Tynczyna znali.

Wojna zastaje Werę w szpitalu, Lenę przy dojeniu krowy, Bogusię podczas kłótni z teściową. I nagle to, co wydawało się tak istotne, traci na znaczeniu.

• Ze skrawków codzienności trzeba budować życie na nowo, a w wojennej rzeczywistości to bardzo trudne zadanie.

• Potrafi doić krowy, prowadzić ciągnik.
• Odróżnia zboża jare od ozimych i zna tajniki uprawy buraków cukrowych.
• Niezmiennie fascynuje ją polska wieś, jej specyficzny klimat i relacje między mieszkańcami.

Kasia Bulicz-Kasprzak - choć dziś mieszka w mieście, od lat jest związana ze wsią; od pokoleń chłopka, właścicielka niewielkiego gospodarstwa na Zamojszczyźnie. Pisarka, matka, gospodyni.