Przewodnik po samotności. Jak nauka i wiara pomagają nam ją zrozumieć i czerpać z niej siłę

Główną rolą przewodników jest doprowadzenie podróżnego do wyznaczonego celu. W Przewodniku po samotności Vost, doktor psychologii, prowadzi każdego z nas do pisanego nam szczęścia.

• Pomaga osobom samotnym znaleźć odpowiedzi na pytania: Jak być samemu, ale nie czuć się samotnym?
• W jaki sposób budować więzi z innymi?
• Co robić, by wzrastać w cnotach?
• bo to właśnie w cnotach, za św.
• Tomaszem z Akwinu, autor upatruje źródeł szczęścia.

• Można powiedzieć, że trening czyni (cnotliwego) mistrza.

Cnoty, jak pisze, rozwijamy poprzez ich ciągłe ćwiczenie. Oznacza to, że jesteśmy naturalnie wyposażeni w zdolność do rozwijania cnót inaczej nie moglibyśmy nawet próbować ich rozwijać.

Autor bierze pod lupę dwie główne grupy cnót: cnoty teologalne (wiara, nadzieja, miłość) i cnoty kardynalne (umiarkowanie, męstwo, sprawiedliwość, roztropność). Vost podaje konkretne wskazówki i plan działania, choćby praktyki religijne (czytaj, rozmyślaj, pamiętaj, módl się, odnów więź poprzez sakramenty) oraz trzydzieści sposobów miłowania bliźniego.

• Analizuje też samotność w świetle teorii psychiatrii oraz życiorysów wybitnych osób (tzw.
• samotnych geniuszy) świeckich i duchownych.
• Są wśród nich m.in.

Sir Edward Gibbon, Isaac Newton, filozofowie Immanuel Kant, Henry David Thoreau i Ludwig Wittgenstein, czy rzymski filozof Boecjusz. Pamiętajmy jednak, że nie trzeba być twórczym geniuszem, by czerpać korzyści z samotności.

• Do tego inspiruje nas ten przewodnik.

Istnieje wiele rodzajów prac, z pomocą których możemy wypełnić życiowe zadanie chrześcijanina, w zależności od powołania danego od Boga.