Julian Kornhauser Zjadacze kartofli Przezwyciężenie konfliktów według Engelsa Głód dnia, głód wiekuistego słońca, pragnienie słodyczy, pragnienie rozsadzającego oddechu, smak soli, smak zdrowej ziemi, jasność drzewa, jasność rozmiłowanego wiatru, ciepło dłoni, ciepło zadeptanej ulicy, szept białego ptaka, krzyk chmury; Dzień wpadający na trop prawa przyrody, słońce wyrażające nieznajomość przyczyn, słody... Julian Kornhauser ur.
20 września 1946 Najważniejsze dzieła: Nastanie święto i dla leniuchów (1972), W fabrykach udajemy smutnych rewolucjonistów (1973), Zabójstwo (1973), Świat nie przedstawiony (wraz z Adamem Zagajewskim, 1974), Stan wyjątkowy (1978), Zjadacze Kartofli (1978) Poeta, prozaik, krytyk literacki, znawca i tłumacz literatury serbo-chorwackiej, profesor Instytutu Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jeden z czołowych reprezentantów poetyckiej Nowej Fali lat 70, wraz z Adamem Zagajewskim współautor kluczowej dla tego nurtu książki krytycznej Świat nie przedstawiony.
Od innych przedstawicieli nurtu odróżnia go kontrolowana skłonność do surrealistycznego obrazowania, elementy symbolizmu i zwrot ku tematyce prywatnej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.
