Autor jako psychiatra doświadczał w ramach eksperymentu naukowego wpływu środków psychodelicznych. Następnie przez wiele lat sam prowadził badania z użyciem środków psychoaktywnych, a gdy zostały zakazane, opracował wraz żoną Christine metodę oddychania holotropowego terapii i autoeksploracji bez udziału psychodelików.
Udowadnia, że autentyczna duchowość, bazująca na głębokim, osobistym doświadczeniu, stanowi niezwykle ważny wymiar życia i nadaje sens ludzkiemu istnieniu. Wiele zaburzeń, które obecnie są diagnozowane jako psychotyczne i leczone przy pomocy tłumiących środków medycznych, to w istocie trudne etapy radykalnej transformacji osobowości i duchowego otwarcia.
Jeśli są one właściwie rozumiane i wspierane, mogą prowadzić do emocjonalnego i psychosomatycznego uzdrowienia, uderzających zmian psychologicznych i rozwoju świadomości. Epizody o takiej naturze można odnaleźć w życiu szamanów, joginów, mistyków i świętych.
Literatura mistyczna całego świata opisuje te kryzysy jako cenne drogowskazy na duchowej ścieżce i potwierdza ich uzdrawiający i transformacyjny potencjał. Efektem duchowych kryzysów, których naturalny bieg nie jest zakłócony, może być poprawa stanu psychosomatycznego, większy entuzjazm wobec życia, przyjęcie bardziej satysfakcjonującej strategii życiowej i poszerzenie światopoglądu o duchowy wymiar istnienia.
Wiele lat temu Stanislav Grof po raz pierwszy podzielił się swoimi obserwacjami z terapii w poszerzonych stanach świadomości. Choć dziś jego prace nie są już tak szokujące jak kiedyś, wciąż mogą zaskakiwać ilością trafnych obserwacji oraz żelazną konsekwencją w opisywaniu paradygmatu psychologii transpersonalnej.
Grof podsumowuje w niej całą swoją aktywność naukową od mapy zaburzeń emocjonalnych poprzez zasady terapii w stanach holotropowych aż po podstawowe elementy ludzkiego bytu. Tomasz Kwieciński, twórca Holotropic Poland, projektu zajmującego się oddychaniem holotropowym w Polsce Psychologia przyszłości ukazuje się po polsku w niezwykle sprzyjającym czasie.
Naukowcy coraz chętniej wracają bowiem do badań nad psychodelikami, a Stanislav Grof jeden z twórców psychologii transpersonalnej nie tylko był pionierem w tej dziedzinie, ale również wniósł do niej nowatorskie sposoby interpretacji doświadczeń wywoływanych przez te substancje, a także przez wiele innych metod pracy ze świadomością, takich jak medytacja, deprywacja zmysłowa czy techniki oddechowe. Prawdopodobnie największą zasługą Grofa jest uwypuklenie terapeutycznego wpływu przeżyć, które nazywał holotropowymi, czyli zorientowanymi w stronę całości.
Niniejsza książka zawiera zwięzłe i przystępne podsumowanie jego przemyśleń oraz koncepcji sformułowanych w ciągu kilku dekad kariery zawodowej, ukazując go jako jednego z najodważniejszych i najoryginalniejszych badaczy ludzkiej natury i świadomości. Zachęca do zrewidowania niektórych ugruntowanych założeń psychologii i psychiatrii oraz przypomina, że przyjęcie szerszej wizji rzeczywistości może pomóc ludzkości uporać się z wyzwaniami współczesnego świata.
Maciej Lorenc, autor książki Czy psychodeliki uratują świat?, współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Psychodelicznego
