Złożoność i dynamika współczesnej rzeczywistości implikują wyłanianie się nowego paradygmatu społeczno-kulturowego, a w istocie - nowych paradygmatów zarządzania organizacjami. Podstawą, na której się one opierają jest wiedza, która zarówno w nauce, jak i w badaniach naukowych jest jednocześnie narzędziem, metodą, celem oraz wynikiem poczynań badawczych.
Wieloaspektowość zmian w zakresie paradygmatów nauk o zarządzaniu oraz ich dynamikę można zaobserwować w perspektywie historycznej. Organizacje ulegały przekształceniom - od traktowania ich jako systemu mechanistycznego, poprzez system biologiczny - aż po złożony system społeczno-kulturowy.
Współcześnie organizacja przyjmuje formę systemu społeczno-kulturowego będącego współkreatorem rzeczywistości organizacyjnej. Elementami tego systemu są ludzie, a więc pojedyncze kreatywne jednostki, których działania przebiegając w zmiennym otoczeniu muszą w coraz większym stopniu opierać się na wiedzy.
Pojawiają się zatem pytania o szanse i zagrożenia tak uprawnianej nauki, dla której organizacja stanowiła zawsze centrum zainteresowań teoretyczno-praktycznych. Rozwój nauki w sferze zarządzania organizacjami jest w gruncie rzeczy oparty na tworzeniu interdyscyplinarnych teorii zakładających nowoczesne aspekty myślenia metaforycznego.
Z tego względu, istotnego znaczenia nabierają wszelkie formy zestawiania i konfrontacji poglądów, opinii czy sądów hipotetycznych badaczy reprezentujących te pozornie oddalone od siebie ścieżki rozważań o wielorakich aspektach zarządzania. Opracowanie przedstawia osiągnięcia badawcze, interaktywnej refleksji naukowej i weryfikacji doświadczeń Doktorantów Ośrodków Naukowych z całej Polski.
Zamieszczone w niniejszym zbiorze artykuły zawierają interesują- ce rozważania na temat aktualnych problemów związanych z teoretycznymi, metodycznymi i praktycznymi problemami w dziedzinie nauk o zarządzaniu. W większości artykułów zaprezentowane zostały wyniki badań własnych oraz sądy i opinie sformułowane na podstawie studiów literaturowych.
