[...\ współczesny człowiek czuje się zdezorientowany i coraz bardziej przygnębiony. Pracuje i dokłada starań, ale jest mgliście świadomy daremności swoich działań.
Chociaż jego władza nad światem materialnym wzrasta, czuje się on bezsilny w swoim życiu indywidualnym i w społeczeństwie. Tworząc nowe i lepsze środki do opanowania natury, dał się pochwycić w ich pułapkę i stracił z pola widzenia cel, który mógłby nadać im sens - zagubił samego człowieka.
Wojciech Stefaniak podejmuje refleksję nad tym, jak filozofia może wspomagać psychoterapię w kluczowych dla niej zagadnieniach, takich jak: o cel i definicja psychoterapii, o kodeks etyczny psychoterapeuty, o różnica między neutralnością światopoglądową a neutralną postawą psychoterapeuty podczas terapii. Czytelnik w trakcie lektury zmierzy się z pytaniami o naukowość, metodę i przedmiot psychoterapii oraz znaczenie cierpienia i nadziei w procesie terapeutycznym.
Książka będzie cennym źródłem wiedzy dla psychoterapeutów, którzy poprzez coraz wnikliwsze rozumienie rzeczywistości chcą rozwijać się na swojej terapeutycznej drodze. Konsekwencją refleksji filozoficznej w psychoterapii i nad psychoterapią może być wieloaspektowe spojrzenie na człowieka jako podmiot i przedmiot psychoterapii.
To zaś wydaje się być szczególnie cenne w perspektywie pomocy człowiekowi w zrozumieniu siebie i poszukiwaniu sensu życia. Ich dookreślenie jest pierwszym zadaniem, z jakim należy się zmierzyć, chcąc adekwatnie mówić o filozoficznej interpretacji psychoterapii.
