Publikacja daje wgląd w rozwój warsztatu pisarskiego Sienkiewicza, ujawnia autorskie zmagania z gatunkowymi formami wypowiedzi, umożliwia wreszcie odkrycie ówczesnej mentalności, jako że Sienkiewiczowskie widzenie świata to odprysk tamoczesnych zjawisk kulturowo-społecznych, takich jak kolonializm, patriarchat, europocentryzm. Czytelnik zderzy się więc z nieakceptowanymi dziś postawami – mizoginią czy ksenofobią pisarza, trzeba jednak na te cechy patrzeć w kontekście czasów i kultury, a autora traktować jak nieodrodnego syna i świadka swoich czasów.
Magdaleny Hawrysz, prof.UZ Wszystkie poruszone w monografii kwestie, rzetelnie przeprowadzone analizy lingwistyczno-stylistyczne tekstów publicystycznych i korespondencji podróżniczej odkrywają środki świadczące o indywidualnych formach warsztatu pisarskiego Sienkiewicza, co ważne – ujawniają też przekonania, poglądy pisarza na temat obcych realiów, obserwowanych w czasie zagranicznych peregrynacji. Co więcej, wszystkie zagadnienia szczegółowe zostały zaprezentowane w szerokim kontekście historycznym, kulturowym i genologicznym.
