Wraz z rozwojem cywilizacyjnym, bezpieczeństwo staje się coraz wyraźniej odczuwaną potrzebą, a zarazem coraz bardziej cenioną wartością, nierzadko zaś celem samym w sobie. Dlatego też zainteresowanie bezpieczeństwem wzrasta.
Nie dotyczy ono tylko ludzi i instytucji poczuwających się do szczególnej odpowiedzialności za bezpieczeństwo obywateli, coraz częściej interesuje się nim tzw. Ciekawy świat, pełen różnorodności i możliwości, potrafi być jednak zarazem światem bezwzględnym i okrutnym, rodzącym poczucie zagrożenia.
Brak bezpieczeństwa lub proces spadku jego poziomu, traktowane są jako zagrożenia, zjawisko i proces groźny dla istnienia, życia i jego perspektywy. Aktualne wyzwania cywilizacyjne i cechy współczesnego społeczeństwa doprowadzają do sytuacji, w której człowiek sam wytwarza zagrożenia swojej dalszej egzystencji, a przez to w otoczeniu powstaje spirala zagrożeń.
Te fakty świadczyć mogą nie tyle o masowej histerii na temat poczucia zagrożenia, lecz bardziej dowodzą realnej oceny rzeczywistości. Brak poczucia bezpieczeństwa ma miejsce wtedy, gdy człowiek obawia się utraty cennych wartości, z własnym życiem na pierwszym miejscu.
Zwiększenie świadomości zagrożeń poza tym, że istotnie wpływa na zmniejszenie obszaru ich oddziaływania, pełni dodatkowo tę ważną funkcję, że przyczynia się do wzrostu poczucia bezpieczeństwa, a więc wychodzi naprzeciw konieczności zaspokojenia potrzeby bezpieczeństwa - istotnej w hierarchii potrzeb człowieka. Życie i poczucie bezpieczeństwa jest najcenniejszym darem natury i dlatego powinno być szczególnie chronione przed zagrożeniami, które na nas czyhają.
W życiu każdego człowieka bezpieczeństwo bez względu na wykształcenie, stan posiadania czy przekonania polityczne, wygląd, kolor skóry, charakter, jest bardzo ważne, gdyż każdy chce żyć bez zagrożeń, chce realizować swoje plany życiowe, rozwijać się intelektualnie. Rozważania w niniejszej publikacji obejmują wieloaspektowe perspektywy różnych środowisk i obszarów życia człowieka w zakresie szeroko pojętego bezpieczeństwa.
