Egon Erwin Kisch Raj amerykański Część druga tłum. E.
Grodzki Jej Królewska Mość guma do żucia Fabrykanci gumy do żucia twierdzą: pierwotni mieszkańcy Ameryki Środkowej podczas swych polowań trzymali w ustach żywicę drzewa sapotylli (Achras sapota), aby pobudzić wydzielanie się śliny i przemóc w ten sposób pragnienie. Redla, Oblicze dalekiego Wschodu: (reportaż chiński), Oblicze Azji Sowieckiej, Szalony reporter w Australii: Wyprawa do łupków bitumicznych Tworzący w języku niemieckim dziennikarz i pisarz żydowskiego pochodzenia, obywatel austro-węgierski, a następnie czechosłowacki, związany zarówno z rodzimą Pragą czeską, jak z Berlinem; zasłynął przede wszystkim jako ,,szalony reporter" (od tytułu tomu reportaży Der rasende Reporter 1924) Ukończył niemiecką szkołę realną, a następnie studiował w Pradze na politechnice i uniwersytecie Karola oraz w prywatnej Wyższej Szkole Dziennikarstwa w Berlinie.
jednoroczny ochotnik, jednak z uwagi na nieustanne konflikty z przełożonymi i opinię anarchisty znaczną jej część spędził w areszcie, gdzie zetknął się z lewicowcami, przeciwnikami systemu politycznego Austro-Węgier. Pracę dziennikarską rozpoczął w 1906 w Pradze, początkowo jako wolontariusz, a następnie związał się na kilka lat z renomowanym praskim dziennikiem Bohemia, gdzie został zajmował się kroniką miejską, a w l.
,,Przechadzki praskie); zaczął również wydawać swoje reportaże w formie książkowej (Aus Prager Gassen und Nächten, tj. ,,Z ulic i nocy praskich; 1912).
Egon Kisch (w publikacjach przydawał sobie drugie imię Erwin), jako stały bywalec praskich lokali, w których spotykali się literaci i cyganeria, poznał wiele czołowych postaci swego czasu, takich jak Rainer Maria Rilke, Max Brod czy Franz Kafka, a także nawiązał wieloletnią przyjaźń z Jaroslavem Haškiem. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.
