Publikacja jako jedna z nielicznych przedstawia tytułową problematykę w sposób obejmujący jej pogłębioną analizę teoretycznoprawną, przy jednoczesnym uwzględnieniu praktycznego wymiaru jej funkcjonowania w rzeczywistości polskiego procesu cywilnego. Regulacja prawna instytucji rektyfikacji wyroków znajduje się w art.
350-353 KPC, gdzie została przewidziana możliwość naprawy wadliwych wyroków z pominięciem trybu instancyjnego przez ten sam sąd, który wydał wyrok. 1469 ze zm.) wprowadzającą kompleksową reformę, która usprawniła, uprościła i przyspieszyła postępowania przed sądami w sprawach cywilnych, również poprzez wprowadzenie do KPC zmiany w Dziale IV.
Ponadto publikacja zawiera bardzo obszerną i właściwie dobraną literaturę oraz przegląd licznych orzeczeń Sądu Najwyższego i sądów powszechnych pokazujących funkcjonowanie tej instytucji w praktyce. rektyfikacja wyroków w rzymskim procesie cywilnym; geneza rektyfikacji wyroków na ziemiach polskich; rektyfikacja wyroków na ziemiach zaboru pruskiego, austriackiego i rosyjskiego; rektyfikacja wyroków na gruncie kodeksu postępowania cywilnego z 1930 r.); uwagi prawnoporównawcze (m.in.
prawo międzynarodowe; prawo francuskie; prawo włoskie; prawo angielskie; prawo rosyjskie); wyroki - zagadnienia wybrane (m.in. pojęcie wyroku; struktura wyroku; poprawność wyroku; przyczyny wadliwości wyroku; naprawa wadliwego wyroku); rektyfikacja wyroków (pojęcie "rektyfikacja wyroków"; funkcje i cele rektyfikacji wyroków; charakter prawny rektyfikacji wyroków; rektyfikacja wyroków a zasada lata sententia desinit esse iudex oraz zasada związania sądu wydanym orzeczeniem; rektyfikacja wyroków a sprawowanie wymiaru sprawiedliwości); czynności sądowe podlegające rektyfikacji (wyrok; nakaz zapłaty, inne czynności procesowe podlegające rektyfikacji); sprostowanie wyroku (m.in.
350 KPC; podmiot uprawniony do sprostowania wyroku; przedmiot sprostowania; przesłanki sprostowania wyroku; postępowanie w przedmiocie sprostowania wyroku; wniosek o sprostowanie wyroku a środek zaskarżenia); zakres sprostowania (m.in. sprostowanie wyroku pod względem przedmiotowym; sprostowanie wyroku pod względem podmiotowym; skutki przekroczenia granic sprostowania wyroku); uzupełnienie wyroku (m.in.
351 KPC; podmiot uprawniony do uzupełnienia wyroku; przedmiot uzupełnienia; przesłanki uzupełnienia wyroku; postępowanie w przedmiocie uzupełnienia wyroku; wniosek o uzupełnienie wyroku a środek zaskarżenia); wykładnia wyroku (m.in. pojęcie wykładni wyroku; podmiot uprawniony do dokonania wykładni wyroku; przedmiot wykładni; przesłanki wykładni; zakres wykładni; postępowanie w przedmiocie wykładni wyroku; wniosek o wykładnię wyroku a środek zaskarżenia); rektyfikacja wyroków a nadużycie prawa procesowego (m.in.
definicja nadużycia prawa procesowego; wniosek o rektyfikację wyroku złożony dla zwłoki w postępowaniu; sankcja za złożenie wniosku o rektyfikację wyroku dla zwłoki w postępowaniu; ocena regulacji). Celem opracowania jest przede wszystkim omówienie instytucji rektyfikacji wyroków jako metody usuwania z treści wyroku wad w postaci niepełności wyroku, niedokładności, błędu pisarskiego, błędu rachunkowego, innej oczywistej omyłki w wydanym wyroku oraz niejednoznacznej (wątpliwej, zawiłej) treści wyroku, gdyż te pozornie nieistotne wady w praktyce mogą stanowić przeszkodę uniemożliwiającą wykonanie wyroku, prowadząc tym samym do wypaczenia zasady prawa do sądu.
Publikacja adresowana jest przede wszystkim do przedstawicieli wszystkich zawodów prawniczych: sędziów, adwokatów, radców prawnych, komorników, notariuszy, aplikantów oraz studentów prawa. Ponadto, użyteczność znajdą w niej także wszystkie osoby zainteresowane problematyką rektyfikacji wyroków w procesie cywilnym.
