Rewanż

Opowieść o zderzeniu nadziei i rzeczywistości, o rozczarowaniu i przerażeniu stopniowo przeradzającymi się w gniew. Jednocześnie - opowieść o przetrwaniu.

• Zapis ukazuje skomplikowane relacje psychologiczne między Żydami i ukrywającym ich Polakiem.
• Marceli Najder uzupełnia dziennik częścią wspomnie­niową, dotyczącą losów jego i żony w getcie kołomyjskim.

Dziennik Marcelego Najdera, żydowskiego aptekarza, mieszkańca Kołomyi, w początkach wojny członka plutonu sanitarnego Żydowskiej Służby Porządkowej w getcie, spisywany był w warunkach uwięzienia w bunkrze, w którym Autor ukrywał się między początkiem 1943 roku, a marcem 1944 roku wraz z żoną i ośmioma innymi osobami. Książkę wzbogacają: krótki, emocjonalny dziennik żony autora (z przełomu 1943 i 1944 roku) oraz fragmenty dziennika Najdera pisanego tuż po wojnie.

• Materiał tekstowy ilustruje kolekcja przedwojennych zdjęć rodziny Najderów.

• Chcemy prawa rewanżu.
• Życie nasze bez tego i 50 procent nie jest warte.
• Rewanż?
• Czy my potrafimy też być takimi psychopatami?

,,Myśmy to przeżyli! [...\ Jakoś nie wierzę sobie, a po drugie najbardziej się martwię, czy nam na to pozwolą.

• Będzie spokój, będzie się czym dzielić.

Czy sami ludzie coś zrobią, czy też puszczą to w niepamięć, wręcz będą zadowoleni, że Żydów jest mniej. Zdaje mi się, że to tylko my wmówiliśmy sobie, że bez nas świat nie może istnieć.

• Czy chodzi o istnienie świata, czy też o nasze prawo do istnienia na świecie?
• Daliśmy do tego banku dość wkładów, ale nie spodziewaliśmy się takiego procentu.

Nie żądam oklasków, medali, ale prawa do życia i zemsty." (Marceli Najder)