Rodzina bez granic w Ameryce Środkowej

Anna i Thomas Albothowie zabrali swoje córki, Hanię i Milę w niezwykłą podróż. Przez kilka miesięcy podróżowali samochodem przez Meksyk, Belize, Gwatemalę i Honduras.

Opowieść o ludziach, których spotkali, miejscach, które zobaczyli i przygodach, które w tym czasie przeżyli, znalazła się najpierw po angielsku na blogu RodzinaBezGranic, a teraz po raz pierwszy po polsku pojawiła się w książce. To nie tylko reportersko-fotograficzny zapis ich rodzinnej podróży, ale też zbiór porad, przydatnych rodzicom, którzy chcą pokazywać świat swoim dzieciom, nawet tym bardzo małym.

• Anna jest dziennikarką prasową.
• W ciągu ostatnich 12 lat pracowała w różnych mediach w Polsce (najdłużej dla Gazety Wyborczej).

• Thomas jest współwłaścicielem berlińskiej agencji internetowej undkonsorten.
• Poza tym jest fotografem oraz prowadzi warsztaty fotograficzne i blogowe.
• W European Youth Press działał jako fotograf.

Od 2000 roku była związana ze Stowarzyszeniem Młodych Dziennikarzy Polis, a potem przez wiele lat na poziomie międzynarodowym z organizacją European Youth Press. Razem prowadzą blog o podróżach RodzinaBezGranic.pl, który zwyciężył w konkursie na blog roku National Geographic Traveler, znalazł się wśród pięciu najlepszych blogów podróżniczych magazynu Press, a Anna i Thomas trafili do złotej dziesiątki najbardziej wpływowych blogerów w Polsce.

• Ale jak połączyć marzenie o podróżowaniu z pragnieniem posiadania dzieci?

Bez awanturników, jak wiadomo, marzenia pozostają marzeniami. Zadanie, wydawałoby się, karkołomne, niemożliwe.

• A jednak kto nie dąży do rzeczy niemożliwych, nigdy ich nie osiągnie.

Niemożliwe historie, niemożliwy wdzięk, uroda i cała ta brygada. Nie do uwierzenia Jacek Hugo-Bader, reporter Można powiedzieć, że mnie i Anię Alboth wszystko różni: ja mam już swoje lata, ona jest młodą mamą.

• Ja podróżuję w samotności, ona zabiera ze sobą całą rodzinę.
• Ja walczę z falami oceanu, a ona z potrzebami małych dzieci.
• Ale jedno nas łączy spełniamy nasze szalone marzenia.

• Tom, ktoś tam idzie z latarką!
• mówię.
• Głęboki wdech.
• Nie jest mi wesoło.

Mam nadzieję, że książka Ani zainspiruje was do przesuwania waszych granic Aleksander Doba, podróżnik Nagle błysk gdzieś w oddali. Znów będziemy musieli naszym łamanym hiszpańskim przepraszać i tłumaczyć, że my tylko viajamos con nios (podróżujemy z dziećmi).

• To w najlepszym wypadku.
• Wolę nie myśleć, co w najgorszym.
• Błyska bliżej, ale wciąż daleko.
• Zobacz, stamtąd też ktoś idzie!
• Tom pokazuje palcem w drugą stronę.
• Patrzę na mrugające światełko.
• I jeszcze tam!
• z trzeciej strony to samo.
• To już nie jest ani trochę fajne uczucie.
• Uzależniona od adrenaliny podróżniczka ściera się we mnie z odpowiedzialną matką.
• Jestem ciekawa, ale też przerażona.
• Zamykamy drzwi samochodu ze śpiącymi dziećmi w środku.
• Sami czekamy na zewnątrz.

• I nagle: olśnienie!
• Tom wybucha śmiechem.

Światełek robi się coraz więcej, mrugają to bliżej, to dalej. To, co braliśmy za otaczającą nas z każdej strony górską armię gwatemalską, to tylko...

• świetliki fragment książki