Praca Beaty Marii Nowak stanowi bez wątpienia znakomity przykład publikacji, która - zachowując wysoki poziom naukowy - jest i oryginalna i uniwersalna oraz zrozumiała nie tylko dla specjalistów. Może ona stanowić naukowy przewodnik w zakresie teorii rozwoju i sposobów funkcjonowania nowoczesnej rodziny.
Autorka w sposób błyskotliwy i erudycyjny, interpretując uzyskane wyniki badań i uwzględniając resocjalizacyjny kontekst funkcjonowania rodziny w kryzysie, trafnie wskazuje na potrzebę kreowania systemu rodzinnego ku jego autonomii i pokryzysowej autokreacji tożsamości społecznej. To jest bardzo ważna cecha pracy naukowej - ukazanie użyteczności zdobytej wiedzy, przymierzenie jej do ewentualnej naprawy rzeczywistości.
Mam wrażenie, że na szczególną aprobatę i uwagę krytyczną zasługuje część piąta poświęcona zagadnieniom rozwiązań modelowych.