Rola klastrów w kształtowaniu zrównoważonej polityki rozwoju

Potrzeba rozwoju i podnoszenia konkurencyjności gospodarki jest dziś niełatwym wyzwaniem, które wymusza myślenie w sposób globalny, ale także gruntowną modyfikację strategii biznesowych oraz polityki gospodarczej. Jednym z nowych sposobów budowania konkurencyjności przedsiębiorstw okazały się klastry.

Klastry to pojęcie, które w ciągu ostatnich lat stało się ogromnie popularne - obecnie stosowane jest nie tylko w dyskursie naukowym, ale także języku publicystyki czy gospodarki. Klastry są obecnie najbardziej efektywnym sposobem poszukiwania efektów synergii wynikających ze współpracy poszczególnych podmiotów wchodzących w skład tzw.

• W Polsce z roku na rok realizowanych jest coraz więcej inicjatyw oraz przedsięwzięć odwołujących się do idei klastra.

potrójnej helisy1, do której należą przedsiębiorcy, ośrodki naukowe i władze publiczne. Co więcej, dowiedziono już, iż rozwój klastrów przyczynia się do szybszego i bardziej intensywnego wzrostu gospodarczego, podniesienia produktywności, zwiększonych zysków i eksportu, a także do tworzenia nowych miejsc pracy.

• Wiąże się to m.in.
• z dynamicznym wzrostem liczby przedsiębiorstw, dzięki czemu z kolei wzrasta konkurencyjność regionu.
• Klastry stały się więc realnymi motorami wzrostu gospodarczego.

• Znalazło to także odzwierciedlenie w formułowanej na forum OECD koncepcji polityki rozwoju opartej o klastry2.

Między innymi dlatego w ostatnich latach klasteringiem zajmują się władze publiczne różnego szczebla - przede wszystkim w kontekście kształtowania polityk publicznych oraz kreowania strategii rozwoju. Klastering jest też jednym z ważnych elementów polityki gospodarczej Unii Europejskiej, wpisując się w priorytety Strategii ,,Europa 2020", a także polskich dokumentów o charakterze strategicznym, takich jak np.

,,Polska 2030".