Opracowanie ma charakter nowatorski i oryginalny ze względu na przedmiot badań oraz jego ujęcie. Prezydencja rotacyjna była realizowana od początku integracji europejskiej, podlega jednak ciągłym zmianom.
Przełom w odniesieniu do funkcji prezydencji, jak również jej pozycji w systemie instytucjonalnym, stanowi traktat z Lizbony. Ponadto współpraca z państwami aspirującymi to nowy etap w polityce rozszerzeniowej UE, której specyfika i kontekst zmienia się po rozszerzeniach 2004-2007.
Fundamentalne znaczenie dla jej ugruntowania mają prezydencje polizbońskie, szczególnie trio Polska-Dania-Cypr, zrealizowane we w pełni implementowanym porządku traktatowym.