Romans wszech czasów

"Za drzwiami stał obcy człowiek, wyglądający dość gburowato. - Są tu kury?

• - spytał niegrzecznym tonem.
• Szaleństwo zakotłowało się we mnie.

• - Nie warknęłam, usiłując zamknąć drzwi.
• Facet je przytrzymał.
• - A co?
• - spytał niecierpliwie.
• - Krokodyle - odparłam bez namysłu, bliska uduszenia go gołymi rękami.
• Antypatyczny gbur jakby się zawahał.
• - Angorskie?
• - spytał nieufnie.
• Tego było dla mnie doprawdy za wiele.
• O wpół do szóstej rano angorskie krokodyle...!!!
• - Angorskie - przyświadczyłam z furią.
• - Wyją do księżyca.
• - Marchew jedzą?
• - Nie, nie jedzą!
• Trą na tarce!

Co za bydlę jakieś, budzi mnie o wpół do szóstej rano, żeby pytać o kury!!! O co, u diabła, panu chodzi?"