Książka jest komentarzem do wielkiego dzieła rzymskiego historyka, Tytusa Liwiusza Dzieje Rzymu od założenia miasta. Składa się z trzech ksiąg.
Te trzy księgi są swoistym przewodnikiem dla wszystkich próbujących ustanowić ustrój republikański lub też państwo o takim ustroju zreformować. rehabilituje starożytne cnoty, starożytny Rzym, dawne religie.
Wskazuje na Plutarcha i Liwiusza jako swoich nauczycieli, z którymi zastanawia się nad przyczynami upadku państw i nad potęgą republiki. Bezwzględnie wybiera republiki ponad monarchie, a jego rozważania skupiają się nie tylko na władcach, ale i na ludzie.
Podobnie, jak w Księciu, zdawał sobie sprawę, że świat jest zawsze taki sam, że ilość dobra i zła jest stale identyczna, i że każde państwo, jak każda religia, mają swoje okresy wielkości oraz upadku. Powinni ją czytać wszyscy, a przede wszystkim, na co wskazuje dedykacja, ci, którzy zasługują na to, by być książętami.
