Rzeczywistość wyabstrahowana oraz inne szkice z dziejów obrazu i teorii sztuki

Niniejsza książka mówi o swoistym abstrahowaniu rzeczywistości, o dematerializacji sztuki, o ujmowaniu zarówno obrazów, jak i kultury za pomocą kategorii analitycznych, poprzez formy przeżywania świata, dzięki uruchomieniu cielesności, tworzeniu przedmiotów nieużytecznych, a także poszukiwaniu zaskakujących symetrii. Wojciech Bałus - ur.

• 1961, historyk sztuki; studiował też filozofię.
• Profesor w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Zajmuje się teorią i historią sztuki XIX-XXI wieku, związkami sztuki z filozofią, antropologią kulturową i literaturoznawstwem. W ramach międzynarodowej organizacji Corpus Vitrearum prowadzi badania nad polską sztuką witrażową XIX i XX wieku i pełni funkcję Przewodniczącego Polskiego Komitetu Narodowego Corpus Vitrearum.

• Członek zwyczajny Hessische Akademie der Forschung und Planung im Landlichen Raum.
• Członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności.
• Członek AICA.
• Autor książek: Mundus melancholicus.

• Zur Geschichte der Architektur und der Offentlichen GrUnanlagen im 19.

Melancholiczny świat w zwierciadle sztuki (1996), Malarstwo sakralne (2001), Figury losu (2002), Krakau zwischen Traditionen und Wegen in die Moderne. Jahrhundert (2003), Sztuka sakralna Krakowa w wieku XIX: część pierwsza (współautor, 2004), Sztuka sakralna Krakowa w wieku XIX: część druga.

• Matejko i Wyspiański (2007) i Gotyk bez Boga?

W kręgu znaczeń symbolicznych architektury sakralnej XIX wieku (Monografie FNP, 2011 - wersja niemiecka: 2016), Efekt widzialności. O swoistości widzenia obrazów, granicach ich odczytywania i antropologicznych aspektach sztuki (2013), Tadeusz Kantor 1947.

• Nowoczesne doświadczenie z nauką, sztuką i Paryżem w tle (2021).