Rzeki, których nie ma

Rzeka, której nie ma, może (nie) istnieć na wiele sposobów. Może to być rzeka, która wysycha okresowo albo wyschła ostatecznie.

• Może to być rzeka pojawiająca się jedynie w historycznych opisach.

• Może to być rzeka wymyślona.
• Rzeka zapomniana, której ślady znajdujemy w nazwach ulic czy niespodziewanych nierównościach terenu.
• Rzeki znikają od zawsze, ale jeszcze nigdy nie znikały tak szybko jak dziś.

Zamieniona w ściek, wciśnięta w kanał, zasypana piachem, zabetonowana lub zanieczyszczona tak bardzo, że trudno rozpoznać w niej rzekę. Zostawiają po sobie dotkliwy brak, pustkę, melancholię i widmo nieuniknionej katastrofy.

• Maciej Robert poszukuje zagubionych rzek w swoim mieście, ale jego pasja nie ogranicza się do Łodzi.

W każdym zakątku Polski, w którym się znajdzie, brodzi w rzekach tak małych, że nie mają nawet imienia, w potokach, strumieniach, strugach i rowach wypełnionych błotem. Snuje się także nad brzegami Wisły, Renu, Cisy czy Dunaju, tropi rzeki opisywane przez innych.

• Niektóre z rzecznych bohaterek tej książki niosą w sobie pamięć tragedii, których były świadkami.
• Inne szemrzą cicho swoje historie i przepowiadają przyszłość.