Czesław Miłosz i Sergiusz Piasecki nigdy nie darzyli się sympatią. Obu pisarzy podzieliła kobieta...
Sergiusz, Czesław, Jadwiga - najnowsza książka Marii Nurowskiej. Odważna, bezkompromisowa powieść o tragicznych losach trójki bohaterów, o których inni biografowie ledwo napomykają.
On jest młodym zdolnym poetą, ona piękną, zakochaną w nim studentką prawa. Kiedy on zostawia ją w krytycznym momencie, z czasem pojawia się ten trzeci - wrażliwy bandyta, który zaopiekuje się porzuconą kobietą.
Historia ta dotyczy dwóch wyjątkowych postaci z artystycznego parnasu: przyszłego noblisty, wówczas początkującego poety, oraz byłego przestępcy, szpiega i więźnia, a zarazem literackiego odkrycia lat trzydziestych. Czesław Miłosz, po latach spędzonych na emigracji, doczeka się największych literackich splendorów i międzynarodowego uznania, pod koniec życia wróci do Polski.
Sergiusz Piasecki, również emigrant, już nigdy nie zobaczy kraju i do śmierci będzie żył w zapomnieniu i biedzie. Łącząca ich, choć nie bezpośrednio, znajomość z tajemniczą Jadwigą i tragiczne losy kobiety znajdują odzwierciedlenie w licznych utworach obydwu artystów.
Po latach na ślad tych dramatycznych wydarzeń wpada przez przypadek młoda studentka polonistyki, a później badaczka literatury, dla której z czasem wyjaśnienie nieznanej historii przeradza się w coraz głębszą fascynację, wykraczającą daleko poza życie zawodowe... Spodziewałam się takiej odpowiedzi, ale kiedy otrzymałam potwierdzenie z wiarygodnych ust, hotelowy pokój zatańczył mi przed oczami.
Kobieta tak bardzo tajemnicza i skryta opowiedziała mi historię swojego życia, miłości, zwątpienia i rozpaczy. Mówiła, mówiła, mówiła.
Czułam, że to lektura Zielonego zeszytu coś w niej odblokowała, skłoniła do przerwania wieloletniego milczenia, mnie miała przypaść rola słuchaczki. Wiele faktów było mi znanych, pokrywały się z tym, co opisał Sergiusz Piasecki, ale teraz mogłam spodziewać się odpowiedzi na od dawna nurtujące mnie pytania.
(fragment) Nurowska pokazuje niejednoznaczność postaw w chwilach ekstremalnych - nie tylko tych historycznych, ale i intymnych. Bernadetta Darska, z recenzji Wyboru Anny Zarówno intryga, jak i tło psychologiczne powieści Marii Nurowskiej są jedyne w swoim rodzaju.
Jean-Maurice de Montremy, "Le Figaro", z recenzji trylogii Panny i wdowy Książki Marii Nurowskiej zostały przetłumaczone na szesnaście języków, w tym chiński i koreański.
