Siekierezada albo Zima leśnych ludzi

"Siekierezada" to dzieło skupiające w sobie najlepsze cechy całego dorobku literackiego Edwarda Stachury. To opowieść o ciężkiej pracy przy wyrębie lasu, o przyjaźni, miłości i śmierci.

• Jest mianowicie wędrowcem.
• Podróżowanie Stachury stało się znakiem-symbolem dla jego czytelników.

Bohater "Siekierezady" Janek Pradera jest w zasadzie z tej samej gildii co jego poprzednik z "Całej jaskrawości" Edmunt Szerucki, wydaje się też podobny do narratora wczesnych opowiadań. I podstawą późniejszego budowania mitu poety w drodze, poety bez ograniczeń, wolnego obywatela świata.

Janek Pradera jest przeto człowiekiem wolnym, co nie znaczy, że ignorującym jakąkolwiek postać zakotwiczenia. Ma przecież damę swojego serca, Gałązkę Jabłoni, nie do końca zresztą wiadomo, czy postać realną, czy może raczej poetycki miraż.

• Wędrowiec musi jednak za swoją wolność płacić.

W każdym razie Gałązka Jabłoni jawi się czasem Praderze jedynym sensownym wektorem i punktem odniesienia, być może potencjalną przystanią i celem. Jest wszak obcym dla innych, których w drodze spotyka, niełatwo mu znaleźć przyjaźń, niełatwo dzielić się swoją poetycką wrażliwością.

Warto do "Siekierezady" powracać, bo niewiele jest w naszej literaturze książek, wydawałoby się, tak lekko napisanych i tak przejmujących zarazem. [Mirosław Pęczak, polityka.pl\ Powieść najwyższych literackich lotów, a jednocześnie prosta i w tej prostocie piękna, urokliwa, kojąca.

• To proza za którą można pokochać Stachurę i wniknąć w jego odczuwanie na zawsze.

Świat wykreowany przez autora nie jest bajką - to okrutna, pełna cierpienia codzienność zawierająca tęsknotę za miłością, walkę o byt i alkoholowe kojenie ran. [Łukasz, lubimyczytac.pl\ Główny bohater "Siekierezady", Janek Pradera, uciekając od wspomnień i dotychczasowego życia, zatrudnia się przy wyrębie lasu gdzieś na Ziemiach Odzyskanych.

• Wywija razem z nimi siekierą, pije bimber i chodzi na zabawy.
• Ale choć to proste życie ma dla niego nieodparty urok, nie pozwala mu do końca uciec od dawnych problemów i tęsknoty.
• Silnym środkiem wyrazu użytym w "Siekierezadzie" jest język.

Tam poznaje ludzi miejscowych, głównie przesiedleńców, zżywa się z nimi i żyje tak jak oni. Autor swobodnie żongluje słowami, interpunkcją, wielością epitetów.

• Bierze sobie jakąś myśl i obudowuje zręcznymi sformułowaniami.

• W warstwie językowej książka jest naprawdę niepowtarzalna.
• Książka daje też wiele okazji do uśmiechu i w toku lektury chciałoby się ją wręcz nazwać optymistyczną.

Akcji jako takiej nie ma tu dużo, ale narracja mknie szybko, narrator snuje liczne dygresje i zręcznie przeskakuje z tematu na temat. Jednak im bardziej się zagłębiamy w treść, tym częściej ten optymizm jest przetykany uczuciami zgoła odmiennymi - nostalgią, smutkiem i jakimś nieokreślonym niepokojem.

• Choćby i dla tego przeplatania się uśmiechu i nostalgii warto "Siekierezadę" przeczytać.
• [stock, biblionetka.pl\ Ależ to była przyjemność!
• Książka dla fanów pięknego języka i zwykłych historii, opowiedzianych w sposób niezwykły.
• Gałązka Jabłoni i ta mgła, ta mgła...
• Książka wyjątkowa, pełna miłości i strachu jednocześnie.
• Tak prawdziwa.
• Bardzo polecam.
• [Aniuta, lubimyczytac.pl\ Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.
• FILM "SIEKIEREZADA" Książka została sfilmowana przez Witolda Leszczyńskiego.
• Premiera odbyła się w roku 1985.

W filmie tym wystąpili m.in.: Edward Żentara, Ludwik Pak, Daniel Olbrychski, Franciszek Pieczka, Marta Żentara, Ludwik Benoit. Film został obsypany nagrodami: Złote Lwy Gdańskie 1986, Złote Grono, Łagów 1986, Nagroda Forum Młodego Kina, Berlin 1987.

• Kreujący główną rolę Edward Żentara został uhonorowany Złotym Ekranem (1986) oraz Nagrodą im.
• Zbyszka Cybulskiego (1987).

TŁUMACZENIA "SIEKIEREZADY" Książka ta została przetłumaczona na bułgarski, czeski, hiszpański, słowacki i węgierski. WIKICYTATY Z "SIEKIEREZADY" https://pl.wikiquote.org/wiki/Siekierezada_albo_Zima_le%C5%9Bnych_ludzi Projekt okładki: Justyna Niedzińska.