Kiedy w 1939 roku wybuchła wojna, pochodząca z zamożnej rodziny żydowskiej autorka miała dziewięć lat i mieszkała w Kaliszu. Uciekając z rodzinnego miasta, znalazła się z rodzicami w Warszawie.
Przeżyła bombardowania, głód, powstanie w getcie, skąd przemycona ukrywała się u zaprzyjaźnionej rodziny, a potem w klasztorze i sierocińcu. Jej wydane w wielu krajach niezwykłe wspomnienia z czasów wojny i wczesnych lat powojennych, pisane z perspektywy dziecka, z uwagi na ich wartości literackie i realia historyczne recenzenci postawili obok dziennika Anny Frank.
