Skrzydła motyla

Leszek traktuje Marię jak delikatnego motyla, którego stale musi chronić. Ona natomiast doskonale się w tej roli odnajduje i chce, by tak było już zawsze.

• Ale czy istnieje zawsze?

• Dla Marii będzie to początek najtrudniejszej podróży w głąb własnej duszy.

Widmo śmierci, które nieoczekiwanie wkrada się do ich życia, sprawia, że oboje będą musieli zweryfikować swoje dotychczasowe pragnienia. A gdy będzie przekonana, że znalazła odpowiedź na nurtujące ją pytania, pojawią się kolejne, które ponownie odbiorą jej spokój ducha W tej poruszającej opowieści o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi nic nie jest oczywiste, a pozornie banalna codzienność pełna jest nieoczywistych emocji i głębokich refleksji.

• Leszek nie lubił zmian.
• Zawijał życie wokół starej osi.

Kiedy już się nawinęło na szpulkę, nie wystawał nawet koniuszek nici i mógł udawać, że początku ani końca w ogóle nie ma, tylko mocno nawinięty środek. Szpulka Marii wciąż rozwijała się, spadała z kłębka, zaczynała ją zwijać kilka razy od nowa, jeszcze raz i jeszcze.

Za każdym razem wyglądała trochę inaczej, co nie znaczy, że lepiej. Chciała, żeby bezpieczniej i mniej samotnie, ale samotność wracała do niej jak natrętny sen.

• Gdziekolwiek odwinęła się nitka, wyzierała spod niej pustka.
• Teresa Smurzyńska Urodziła się w 1957 roku, mieszka w Krakowie.
• W wieku 30 lat debiutowała poematem poświęconym Bronisławie Wajs-Papuszy w Życiu Literackim.
• Była członkiem Klubu Młodych Poetów przy ZLP, który prowadził Jerzy Harasymowicz.
• Współpracowała również z Domem Kultury Pod Baranami, który wydał jej arkusz poetycki Czytam twoje życie z ręki.

• Jej utwory ukazywały się .
• w miesięczniku Odra, czy Literatura.
• Fragmenty powieści Skrzydła Motyla znalazły się w Odrze w 2009 roku.

Opublikowała także dwa tomy poezji: Pierwszy Grzech, promowany przez Urszulę Kozioł, a także Ciepło Utracone. Z powodów osobistych dopiero teraz mogła ukończyć rozpoczętą powieść, która traktuje o rzeczach ostatecznych: miłości i śmierci.