Sny o Hiroszimie

Osoby dramatu: Bibi, wzięta psychoterapeutka. Szczupła, elegancka brunetka około czterdziestki.

• Zawsze ekskluzywne ciuchy, dobra biżuteria.
• Miota się między żonatym kochankiem a matką, sławną artystką.

• Wysoka i potężna.
• Kręcone, rude włosy do połowy pleców upodabniają ją do Lady Lilith z obrazu Rossettiego.
• Kapryśna i zmienna.
• Raz sukienka od Herve Leger, raz bluza z H&M.

Janina, pacjentka Bibi, zdradzana żona. W te małe, osobiste dramaty natrętnie wciskają się tragedie nieporównywalnie większego kalibru: katastrofa smoleńska, trzęsienie ziemi na Haiti, Hiroszima.

• Nuklearna zagłada urasta w powieści do rangi symbolu.
• Autorka funduje bohaterom życie w cieniu katastrof, nie tylko tych dziejowych.

• 1948) - autorka powieści, opowiadań i słuchowisk radiowych.
• Z wykształcenia matematyczka.
• Autorka powieści dla dzieci (m.in.

Po mistrzowsku żonglując formą, tworzy oryginalną i wielowymiarową powieść o stracie w różnych jej aspektach i pustce równie wielkiej co straty po wybuchu bomby atomowej.JOANNA RUDNIAŃSKA (ur. Bajka o Wojnie, XY, Kotka Brygidy).

• Laureatka Międzynarodowej Nagrody im.
• Janusza Korczaka.
• W 1991 roku jej książka pt.

• W 1999 roku nakładem wydawnictwa W.A.B.
• ukazała się jej powieść Miejsca.
• Kilka jej książek zostało wydanych także w Japonii.

Rok Smoka otrzymała nagrodę Książka Roku Polskiej Sekcji IBBY, a kilka lat później Kotka Brygidy i Bajka o Wojnie zostały wyróżnione w tym samym konkursie. Matka siada z powrotem przy swoim stole, bierze ołówek i zaczyna rysować, szybko, jak w transie.

• Grafitowym cieniem pokrywa biały papier.
• Bibi podchodzi i podnosi jedną z kartek zaściełających stół.

Nieporadnie naszkicowane sylwetki, bazgroły, szare cienie. I napis w rogu, ukośnie, jedno słowo.

• Hiroszima.-- Odłóż to.
• Pracuję -- słyszy metaliczny głos matki.Bibi upuszcza kartkę na stół i wychodzi z pracowni.

• Dlaczego to miasto ją prześladuje?
• Dlaczego nagle wszyscy odmieniają je na rozmaite sposoby?
• Czy nie ma innych miast?[fragment\

To słowo, Hiroszima, opuszcza pracownię razem z nią, unosi się nad jej głową jak balon na sznurku.