CHOPIN. KONTEKSTY Fenomen geniuszu Chopina nie zaistniał w pustce.
Chopina artystę i Chopina człowieka kształtowała kultura - ta, która go poprzedzała, i ta jemu współczesna. Im więcej wiedzy o kontekście, w jakim powstawała Chopinowska muzyka, wniesiemy, odczytując jego arcydzieła, tym pełniej będziemy mogli je rozumieć.
Kontekstem jest również to, co przyszło po Chopinie - muzyczne, historyczne i kulturowe zjawiska, przez których pryzmat - mniej lub bardziej świadomie - go postrzegamy. Sonata Norwidowska Ktokolwiek zacząłby naukę o formach muzycznych, dowiedziałby się, że wśród najściślejszych jest forma sonatowa.
Zgłębiając temat, ów adept teorii muzyki przekonałby się niebawem, że nawet w epoce klasycyzmu nie powstała ani jedna sonata zbudowana wedle skodyfikowanych zasad, w XIX stuleciu zaś została raczej ideą formy, reprezentowaną przez dziesiątki unikatowych realizacji, osobistych wypowiedzi twórczych, w których nie konstrukcja decyduje o ekspresji, lecz treść i ekspresja znajdują odzwierciedlenie w konstrukcji. Sonata romantyczna to rodzaj oznajmienia - odkompozytorskiego przesłania mówiącego o całych systemach estetycznych, a nawet etycznych wartości.
o Cyprian Norwid i Fryderyk Chopin nieomal się rozminęli - 28-letni poeta przyjechał do Paryża w lutym 1849 roku, ledwo osiem miesięcy przed śmiercią kompozytora. W tym krótkim czasie jednak Chopin został przez Norwida rozpoznany jako najdoskonalsze wcielenie jego idei artysty - artysty w ogóle i artysty narodowego - jako inkarnacja ciągu poglądów estetycznych i etycznych Norwida konsekwentnie przezeń budowanego przez całe życie.
o Wykład o filozofii Norwidowskiej ma formę sonaty - a zatem formę właściwą dla orzekania o zagadnieniach najwyższej wagi. 35 - odwzorowana w konstrukcji tekstu, ale też w konstrukcji całej myśli Norwidowskiej o Chopinie, sztuce i nieśmiertelności.
